"In de tweede en derde ronde heb ik me wat opgeblazen en ik ben nooit meer echt gerecupereerd", zei Paulissen. "Goed dat ik toch nog een bepaald tempo kon aanhouden, want anders zou het helemaal slecht geweest zijn. Als je je helemaal opblaast en je kan zelfs geen klim meer op, dan is de wedstrijd voorbij. De wedstrijd verliep heel snel. Als je even een beetje minder hard reed, verloor je meteen vijf of zes plaatsen. Op het einde van de eerste ronde heb ik de kop genomen omdat ik me heel goed voelde. Ik vond het beter om helemaal vooraan te beginnen aan de technische afdaling. Daarmee heb ik geen krachten verloren. Integendeel. Natuurlijk ben ik ontgoocheld, maar het leven en de koers gaat verder. Ik heb gewoon pech dat het op de Spelen iedere keer een dergelijk parcours is. Maar over vier jaar rijd ik opnieuw mee, voor mijn vijfde Spelen."
Roel Paulissen leek even vooraan te kunnen meespelen in de mountainbike-race, maar viel snel terug.
