AC-Luxatie

Welke trainingsvormen zijn er, hoe werkt een hartslagmeter, wat te doen bij blessures, en welke sportdranken en energierepen kun je het beste mee nemen. Alles wat het lichaam van de biker aangaat kan hier gevraagd worden.
ggroen
Mountainbiker
Mountainbiker
Berichten: 3
Lid geworden op: di 29 december 2015, 11:46

di 29 december 2015, 12:40

Ben een redelijk fanatieke sporter en spendeer nogal wat tijd op de bike, buiten en binnen (spinning). Gezien het aantal km's dat ik maak per jaar is het aannemelijk dat je af en toe eens onderuitgaat en bij pech een ac-luxatie oploopt. Loop ik dat op terwijl ik roemloos naar beneden glij van trede 8 van een niet-stijle trap op mijn werk (bijna geschikt om met een rolator te bestijgen en af te dalen): 2 gebroken ribben en tossy 3, rechts.

Ziekenhuis, meerdere foto's, je schrikt van de stand van het sleutelbeen. Da's precies 2 weken geleden gebeurd. Op schouder eigenlijk relatief weinig pijn gehad al die tijd. Nu zeurt het soms een beetje als ik lang aan het typen ben. Ergste pijn van de 2 ribben (bij kuchen), maar gaat ook al veel beter. 1.5 weken met mitella en veel rust genomen, voorzichtig aan. Nu loop ik zonder mitella in een half uur naar mijn werk en terug, maar nog wel wat last van die gebroken ribben bij intensief lopen. Ik kon mijn arm eigenlijk al na een paar dagen redelijk vrij bewegen en nu kan ik ook lichte dingen optillen, maar vermijd het wel zoveel mogelijk. Ook kan ik pijnvrij de roer- en zaagbeweging maken. Voelt allemaal nog redelijk soepel aan in de schouder. Wel een gevoel alsof er een paar strakke plakbandjes op de schouder zitten als ik beweeg, met name als ik mijn bed uit kom.

Blij dat ik dit forum en de discussie vond, en dat er ook nog positieve vooruitzichten zijn op goed herstel, bij conservatieve behandeling. Ik ben al wat ouder en ga me niet laten opereren, althans dat denk ik nu. Vind die pianotoets estetisch gezien geen enkel probleem. Af en toe voel ik een paar steken en dan weer vele uren helemaal niks. Ongeveer 3 dagen na het ongeval gestopt met veel pijnstillers, nu alleen nog 1 ibuprofen 200mg voor het slapen gaan (wat is dat heerlijk ontspannen slapen zeg). Toch trekt de boel nog behoorlijk, dus er is echt wel iets ernstigs gebeurd. Vanwege mijn ongeduldige aard, moet ik dus oppassen niet teveel te snel te willen doen.

Ik zou het fijn vinden om wat advies te krijgen. Hebben jullie baat gehad van gerichte fysiotherapie? Wanneer kun je daar mee beginnen, in mijn geval nu al? Na hoeveel weken begonnen jullie ongeveer met lichte gerichte training bij de fitness club? Zijn er bijv. twee of drie typische oefeningen die je echt beslist moet doen om aan te sterken? Alvast dank voor de suggesties.
Kapitein Iglo
Veelzwammert
Veelzwammert
Berichten: 10389
Lid geworden op: wo 3 december 2008, 10:05

di 29 december 2015, 12:47

Er is één goede oefening: die van het betrachten van GEDULD!

Je bent net twee weken herstellende van een fikse blessure. Kom op, geef jezelf gewoon nog eens twee weken. Op m'n 17e/18e (weet niet meer hoe oud ik was) was ik er al zes tot acht weken zoet mee. En als ik jouw verhalen hoor, gaat het bij jou al rap beter.
Pace RC529 2019
Sonder Camino Al Apex1 2018


Nukeproof Scout 290 Comp 2017 - retired
Trek Superfly 7 2016 - retired
Trek Superfly 7 2015 - retired
Stevens Fluent ES 2011 - retired
Stevens S7 '09 - SLX/XT - retired
ggroen
Mountainbiker
Mountainbiker
Berichten: 3
Lid geworden op: di 29 december 2015, 11:46

di 29 december 2015, 13:18

Tsja, die had ik kunnen verwachten... point taken!
Kapitein Iglo
Veelzwammert
Veelzwammert
Berichten: 10389
Lid geworden op: wo 3 december 2008, 10:05

di 29 december 2015, 13:22

:-q :bier:

Sterkte ermee! Bij mij brak-ie recht doormidden en de twee helften schoven over elkaar. Mijn schouder zit links nu dichter bij m'n lichaam dan rechts en er zit een rare bult. Bij mij zouden ze alleen hebben geopereerd als-ie of door het vel heen stak, of bij het borstbeen was gebroken.

Nu is het alleen met wandelen met een zware rugzak even de goede positie van de schouderband opzoeken. Voor de rest nergens last van. Of wacht, met de rugcrawl en borstcrawl krijg ik mijn linkerarm niet meer zo dicht langs mijn hoofd. Tsja, 't is bar en boos :lol: .
Pace RC529 2019
Sonder Camino Al Apex1 2018


Nukeproof Scout 290 Comp 2017 - retired
Trek Superfly 7 2016 - retired
Trek Superfly 7 2015 - retired
Stevens Fluent ES 2011 - retired
Stevens S7 '09 - SLX/XT - retired
niels.o
Elite Mountainbiker
Elite Mountainbiker
Berichten: 1602
Lid geworden op: di 30 september 2014, 13:13
Mijn mountainbike: GHOST tacana 5

za 2 januari 2016, 18:17

Kapitein Iglo schreef:Er is één goede oefening: die van het betrachten van GEDULD!

Je bent net twee weken herstellende van een fikse blessure. Kom op, geef jezelf gewoon nog eens twee weken. Op m'n 17e/18e (weet niet meer hoe oud ik was) was ik er al zes tot acht weken zoet mee. En als ik jouw verhalen hoor, gaat het bij jou al rap beter.
Die van mij ging in 2014 en heb 3 maand moeten herstellen.. wel was ik na 4 weken therapeutisch bezig. En zat ik na 1.5 maand weer op de fiets Maar volledig kracht zetten kon ik pas na 3 maanden..
Dus rust en niets overhaasten
ggroen
Mountainbiker
Mountainbiker
Berichten: 3
Lid geworden op: di 29 december 2015, 11:46

wo 17 augustus 2016, 11:51

niels.o schreef:
Kapitein Iglo schreef:Er is één goede oefening: die van het betrachten van GEDULD!

Je bent net twee weken herstellende van een fikse blessure. Kom op, geef jezelf gewoon nog eens twee weken. Op m'n 17e/18e (weet niet meer hoe oud ik was) was ik er al zes tot acht weken zoet mee. En als ik jouw verhalen hoor, gaat het bij jou al rap beter.
Die van mij ging in 2014 en heb 3 maand moeten herstellen.. wel was ik na 4 weken therapeutisch bezig. En zat ik na 1.5 maand weer op de fiets Maar volledig kracht zetten kon ik pas na 3 maanden..
Dus rust en niets overhaasten
Toch even wat informatie bijstorten bij dit tere onderwerp voor fanatieke sporters. 14 December 2015 val van de trap, tossy-2, rust en mitella, en 4 fysiotherapie sessies die eigenlijk meer psychologische ondersteuning betroffen dan massage of iets dergelijks (was wel nuttig, als steun in het evolutie-geloof dat een mensenlichaam inmiddels allerlei verborgen trucs ingebouwd heeft om schade zo goed en efficient mogelijk te doen herstellen). Rust heb ik genomen en met beleid inspanningsoefeningen gedaan.

Ben begin februari 2016, dus na 6 weken, op de spinningfiets gestapt om de conditie weer te gaan opbouwen. Ik was pijnvrij maar voelde wel dat er daar op die schouder iets was veranderd. Het voelde aan alsof je verzuurde spieren hebt, of, alsof je schouder strak is ingetaped. Spinning was in het begin wel wat pijnlijk. Steunen op het stuur was wel een belasting, en deed na, zeg 10 minuten, een beetje pijn. Even losschudden en dan kon ik weer 10 minuten vooruit. Meestal 45 minuten sessies gedaan, 2 a 3 keer per week. Al vrij snel met reguliere groepslessen meegedaan. Dat ging na een maand alweer heel goed.

Op 1 maart, na 2.5 maanden dus, voor het eerste weer op een reguliere sportfiets gestapt, naar het werk (slechts 10 minuten fietsen, maar wel door druk verkeer hier in de stad). Ik was de eerste 2 dagen gewoonweg erg bang, bang om te vallen en om aangestoten te worden. Angsthaas. Maar dat ging gelukkig alweer snel voorbij en half maart ben ik voorzichtig een rondje van 45k op de racefiets gaan rijden. Dat ging goed, maar het gesteun op de schouder voelde ik nog wel onderweg. Los schudden en weer verder. Geringe na-pijn na zo'n rit, maar het was na 12 uur of zo weg. Met slapen had ik toen ook nog wel een beetje last van die schouder, gewoon een stijf gevoel als je er een tijdje op ligt. Dus veel draaien in bed. Ik gebruikte in het begin een extra kussen om het woelen in bed tegen te gaan. Wel een beetje een sof-tijd met mijn partner natuurlijk, zo'n k-schouder die je afleid.

Nadat de zomertijd eind maart inging, ben ik weer vollop mijn trainingsritten gaan maken (45-60k, deels door de duinen), 3 a 4 keer per week. Ook een week bewust niks gedaan. Doe ik heel af en toe, voor algemeen herstel en om te proberen het lichaam uit de trainingsroutine te halen, in de war te brengen (opmerkelijk hoe snel een lichaam zich aanpast aan dezelfde trainingsimpuls en routine, dan schiet je niet echt meer op).

Afgelopen maand 3 weken vakantie, niks gefietst (helaas, want in Colombia kun je goede klimtraining doen, als je weet waar je dat doet, anders kan je verblijf ongewild wat langer uitvallen). Vakantie, gewoon rustig aan sjokken, wel sjouwen met rugzakken. Alles ging o.k.. Nu, ruim 3 weken na die vakantie (8 maanden na het ongeval) rij ik weer zoals voor de blessure. De schouder geeft totaal geen probleem meer en is eigenlijk al tijden pijnvrij. Wel nog een gevoel alsof er een plakbandje op de schouder zit. Dat zal wel niet meer verdwijnen maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet erg want het herinnert me er steeds weer aan dat ik niet als een onbesuisde idioot moet racen, maar bewust moet zijn van elke meter die ik afleg. Daar heb ik ook baat bij op andere terreinen, dus iets positiefs meegekregen van de blessure: een groter bewustzijn bij elke stap of trap die ik neem. Met betrekking tot dat laatste: .....tegenwoordig glijdt mijn hand altijd over de trapleuning als ik die afloop.

Aan opereren gedacht? Tijdens de eerste 2 maanden wel, na het lezen van grotendeels negatieve ervaringen met deze blessure. Maar gelukkig schoot me bij tijds te binnen dat er natuurlijk selection-bias zit in de berichtgeving over dit soort zaken: slechte ervaringen krijgen altijd de meeste aandacht en overwegen opereren om uit de problemen te komen, de mensen die een goed herstel ervaren hoor je altijd aanzienlijk minder (net als in het journaal. Daar zie je voor 75% shitervaringen die mensen doormaken, hier en elders in de wereld. Niet meer kijken voor 3 weken zal het geluksbevinden significant vergroten, is mijn hypothese). Geen spijt van mijn niet-opereren keuze: ik leef bewuster en geniet nu ook nog van binnenfietsen/spinnen. Groeten, het is weer prachtig weer voor een ritje vandaag!
Kapitein Iglo
Veelzwammert
Veelzwammert
Berichten: 10389
Lid geworden op: wo 3 december 2008, 10:05

wo 17 augustus 2016, 11:54

Graag gedaan. :bier:
Pace RC529 2019
Sonder Camino Al Apex1 2018


Nukeproof Scout 290 Comp 2017 - retired
Trek Superfly 7 2016 - retired
Trek Superfly 7 2015 - retired
Stevens Fluent ES 2011 - retired
Stevens S7 '09 - SLX/XT - retired
Plaats reactie