Zoals je waarschijnlijk al weet kun je Canyon alleen via het internet bestellen en is de
vraag of de bike in het echt net zo mooi is als op het plaatje.
Ik mocht de bike ophalen bij het nieuwe service centrum in Eindhoven. Hier stonden al
een aantal bikes klaar om terug naar het baasje gestuurd te worden.
Ook kwam een eigenaar zijn fiets ophalen die voorzien was van een andere drivetrain.
Het servicecentrum is ondertussen al vol in bedrijf en de verhalen van de medewerkers
geven een goed vertrouwen in de garantie en afhandelingen van service als je bij Canyon
een bike besteld. Op zich niet gek als je een raar gevoel in je buik krijgt bij online bestellen.
Maar eenmaal daar was bij mij dat gevoel per direct weg.

Nerve AL 9.9
Uit de titel is al af te leiden dat het gaat om een aluminium topmodel van de Nerve met
wielmaat 29". De bike heeft 120 mm. voor- en 110 mm. achtervering. De eerste indruk van
de bike in de kleur groen is voornamelijk:"Mooi, wanneer gaan we biken".
Vrij snel in ieder geval, na het monteren van de pedalen en het afstellen van de juiste
druk en rebound van de dempers gaan we echt op pad.

Het frame heeft voor 2016 een facelift gehad wat resulteert in nieuwe contouren en
hoekverschillen. De balhoofdhoek van de bike bedraagt 69 graden en de achterbrug
meet 445 mm. In de maat XL zoals ik heb gereden bedraagt de wielbasis 1200 mm.
De bovenbuis is met 661 mm. aan de lange kant en loopt flink sloping naar beneden.
Dit zorgt voor een stabiele maar toch ook wendbare fiets. Zodra je de bike van oor
tot oor wil leggen is dat ook geen probleem. Snel opeenvolgende kombochten worden
dan ook netjes en met de juiste lijnen gereden.
De aluminium buizen zijn hydroformed gemaakt en zijn rondom het balhoofd en de
trapas stevig uitgevoerd om een zo stijf mogelijk geheel te verkrijgen.
Verder is het frame is  uitgerust met interne kabelvoering, 12 mm. steekas en een pressfit
trapas.De 80 mm. stuurpen kan voor sommige bikers aan de lange kant zijn, maar dit valt
zoals zoveel elementen onder de persoonlijke afstellingen.
Wat voor de een te lang aanvoelt kan voor iemand met  een andere lichaamsbouw weer
prima zijn.

In een van de eerste tochten nemen we de bike mee naar een technische Ardennentocht.
En gezien het natte voorjaar zijn hier de paden ook nog redelijk nat en glad. Dan kom je
erachter dat je toch net iets teveel druk in de banden hebt en de rebound nog een stuk
langzamer moet zetten om niet over je stuur te worden geworpen. Een snelle rebound is
leuk op vlakke en snelle parkoersen om het wippen van de achtervering tegen te gaan
maar kom je dan ineens in technisch terrein dan springt de achterkant te snel omhoog
met ongecontroleerde bewegingen tot gevolg. Na een paar andere afstelling heb ik alles
zoals ik het wil. Het pompen van de achterbrug wordt goed opgevangen door de Fox Float
DPS demper. De DPS demper heeft 3 standen, firm, medium en open. De demper heb ik
ingesteld in de medium stand en het blauwe hendeltje heb ik afgelopen maanden niet eens
aangeraakt om een andere stand te selecteren onderweg. Deze staat voor mijn rijstijl
gewoon goed en pakt ook bij grote sprongen de volledige veerweg.
Ondanks de 110 mm. veerweg achter krijg je het gevoel meer te hebben. Het soort
oneindige gevoel wat fully rijders vast wel herkennen.

Aan de voorkant doet een Fox Performance 34 Float met 15 mm. steekas uitstekend
zijn werk. De klappen worden goed opgevangen en de 34 mm. dikke poten vormen
samen met het frame een stijve voorkant.

Voor aandrijving en remkracht is een complete Shimano XT (2x11) groep gekozen.
De cassette heeft een bereik van 11-40 tandjes en op het crankstel steken een
26 en een 36 tandblad. De 26-40 verhouding is op zich prima, maar als je een 22-36
verhouding gewend bent kom je in lange steile klimmen net die paar procentjes
tekort. Een 24 tands voorblad of een 42 als grootste achter zou een perfecte Alpen-
combi maken. Maar dat zijn dingen die je pas veranderd als de huidige set versleten
is.
De achterderailleur doet zijn werkt meer dan goed, bij snelle afdalingen als de Hackel-
bergtrail en Buchegg blijft de ketting strak op de plaats liggen en rammelt er niets.
Ook is er na 2 maanden biken in regen en modder geen enkele keer chain suck
of een afgelopen ketting voorgekomen.
En geloof me, in de eerste paar dagen van de Oostenrijk waren de paden absoluut niet
droog en vakantie waardig.
De nieuwe XT voorderialleur welke parallel drukt heeft bij zijn werk minder kracht uit
je duim nodig dan de vorige generatie. De ketting wordt snel van de ene naar het andere
tandje gelegd en blijft daar dan ook netjes liggen.
Over de XT remmen is al veel geschreven en het meeste klopt dan ook. De Icetech
remblokjes gaan heel lang mee en de schijven voeren hun warmte snel af. Maar aan
de voorkant van de bike siert een 180 mm. schijf. Op zich niets mis mee ware het niet
dat bikers welke voor een XL frame kiezen vaak een stuk groter en daardoor zwaarder
zijn. Afgelopen 2 maanden heb ik elke afdaling voldoende remkracht gehad maar op
2 lange technische afdalingen in Saalbach kwam ik aan de voorkant te kort. Ik kon de
bike dan ook minder hard laten lopen omdat de snelheid er niet uit te krijgen was zodra
deze bereikt was. Dus met vol ingeknepen remmen voor een achter een afdaling in welke
ongeveer 800 hoogtemeters duurde. Wel goed voor de remtechniek en je vingers zijn dan
blij met de 1 vinger werking van de remmen.
Maar een goede upgrade welke ik per direct zou uitvoeren als de bike mee op vakantie naar
de Alpen zou gaan is het plaatsen van een 203 mm. remschijf.
De remmen en shifters zijn niet gemonteerd via het I-Spec systeem van Shimano. Is dit
een nadeel of een voordeel? Nadeel is dat het iets minder netjes is maar er zit ook een
voordeel aan. Zodra je rem of shifter stuk gaat op vakantie kun je deze per direct
verwisselen door iets anders wat je kunt vinden zonder de goede I-Spec passing. Plunderen
van een reservebike is daardoor ineens veel makkelijker.

De wielset is een DT Swiss XM 1501 Spline One met een velgbreedte van 22.5 mm.
Ze zijn niet de stijfste wat je goed merkt als je met een trackstand een haarspeldbocht
door wilt hangen maar na 2 maanden intensief gebruik over diverse (zwaar) technische
paden hebben de velgen geen krimp gegeven en is er nog geen zwabbertje te herkennen.
Het rubber wat om de velgen ligt komt uit de fabriek van Continental. Een Mountain King
2.4" aan de voorzijde voor de grip en een X-King 2.4" aan de achterkant zorgt voor een
snel lopende bike met verminderde rolweerstand.

De rest van de componenten voelen allemaal degelijk aan en het feit dat je geen
dropperpost hoeft te monteren is een grote plus. Als je zo'n ding eenmaal gewend bent
wil je ook niet anders meer. Maar het went zo snel dat je er zo over vergeet te schrijven.

De paden op:
Bij de eerste tochten valt eigenlijk al direct op dat je onderweg bent met een allemans-
vriendje. Je stapt op de bike, het voelt goed aan en na een paar kilometer ben je al bijna
helemaal aan elkaar gewend.
Tijdens het klimmen blijft het voorwiel aan de grond zoals het hoort en zodra het wiel
echt loskomt sta je allang stil om te gaan klettersteigeren.
Dan het technisch rijden. Dat is gewoon een feest. Hoe steil het pad ook wordt, de bike
geeft geen krimp. Je stuurt hem een kant op en hij gaat. Dropjes, boomwortels en stenen.
Alles wordt verteerd door de 2.4" banden icm. de 120 mm. voorvork. De Mountainking
voorband is een echte bergband en houdt niet van natte boomwortels. Daar glijdt de band
nogal eens op weg maar ondanks de verschillende glij-escepades heb je nooit het gevoel
de controle over de bike te verliezen.
Op de zand en steenafdalingen was de grip overal goed en tijdens het lekker laten rollen
over steile afdalingen komt het karakter van de bike tevoorschijn en boezemt deze flink
wat vertrouwen in.
Maar op snelle afdalingen met kombochten waar je flink moet werken laat hij zich niet
snel uit het veld slaan. Met een flinke portie techniek van jezelf vlam je het beest zo
door de kombochten en over over jumps heen. In de lucht is de bike dan ook net zo
stabiel als op de grond en kleine jumps zijn daardoor gewoon fun om te doen.
Een ander verhaal zijn scherpe haarspeldbochten. Door de lange wielbasis van een 29'er
is het zaak om goed de lijn van een haarspeldbocht te lezen en de bike over de buiten
kant te laten rollen. De achterkant heeft de neiging om aan de binnenkant te blijven dus
let dan goed op struiken of stenen waar de achterderailleur tegenaan kan schuren.
Zo merk je in het terrein altijd goed het verschil tussen aangelegde bikepaden en paden
welke door geiten en andere beestjes gemaakt zijn. Op de bikepaden is meestal een
ingecalculeerd stuk remweg berekend maar op de andere paden moeten jij en je bike
op elkaar kunnen rekenen, bliksemsnel een veranderde situatie inschatten en daarop
ingrijpen. En laat daar de Canyon Nerve AL 9.9 nu heel erg goed in zijn.

Zoals gezegd is de Canyon Nerve AL 9.9 een allemansvriendje.
Maar wel eentje  die niet bang is om aan het werk gezet te worden.

De adviesprijs van de Canyon Nerve AL 9.9 bedraagt € 2699,-

voor meer info klik je hier:
https://www.canyon.com/nl/mtb/nerve/nerve-al-9-9.html