SOS MTB luidt alarmbel (Belgie)

In België zijn er steeds minder wedstrijden. Renners en organisatoren zijn om diverse redenen niet meer tevreden. Enkele gepassioneerde mountainbikeliefhebbers richtten daarom de kerngroep met de werktitel ‘SOS MTB’ op.

Voor volgend seizoen is het aantal mountainbikewedstrijden weer geslonken. Belgische renners moeten meer en meer hun heil zoeken in het buitenland.

Voormalig mecanicien van het Versluys-team en organisator van Houffalize Peter Vuylsteke wil daar iets aan doen. Samen met een aantal mtb-fanaten luidt hij de alarmbel.

‘Het is de bedoeling om via werkgroepen de problematiek aan te kaarten. Zo willen we aparte werkgroepen oprichten voor renners, organisatoren, teams, trainers, supporters, pers. Naargelang de interesse zullen we die groepen samenstellen.’

Lees verder: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20131209_00879984

LCMT kiest resoluut voor Luxemburg

Vijftien jaar na de allereerste LCMT slaat Biking Events nieuwe wegen in. De oorspronkelijke naam Low Countries' Mountainbike Tour wordt verlaten en wordt omgevormd tot Luxemburg Cycling & Mountainbike Tour.

Het vierletterwoord LCMT blijft bestaan maar krijgt ook op het terrein een nieuwe invulling. Met Luxemburg vestigt de gekende mountainbike-meerdaagse zich ostentatief in de gelijknamige Europese regio. "Qua mountainbiken kun je op weinig andere plaatsen in Europa evenveel beleving en variatie garanderen", benadrukt organisator Kurt Titeca. "In Europese, grensoverschrijdende context stellen wij ook belang in het cultuurhistorische verband. De Luxemburgse identiteit beperkt zich immers niet tot het ene (Groothertogdom) of het andere gebied (provincie in België). En daar wij al vele jaren onze mountainbike tour in en rond Houffalize concentreren, leek een duidelijker geografische verwijzing naar de plaats van het gebeuren wel opportuun.

Lees meer:
http://www.sport.be/cycling/nl/nieuws/article.html?Article_ID=663620

Roc d'Azur 2013

Traditiegetrouw is er al jaren een wisselende delegatie van de mountainbike.nl crew present op dit massale evenement aan de Zuid-Franse kust. Traditiegetrouw ook wordt er meer gedaan dan alleen foto’s schieten en mooie verhalen schrijven, er wordt zowaar gereden!

Vrijdag 11 okt 2013: Roc Marathon
Dit jaar was het de beurt aan administrators Bommie en shiverer om de krachten te meten en de parcoursen te analyseren op de marathon. Met dit jaar 84,7 echte kilometers en zowaar ook eens 2700 waargemaakte hoogtemeters gaat deze editie de boeken in als één van de zwaardere, misschien wel de zwaarste sinds tijden. Of het de inmenging is van de nieuwe organisator ASO of dat de trailbuilders dit jaar gewoon meer inspiratie hadden, we weten het niet, maar het resultaat werd breeduit gelauwerd.

Ook traditie bij een groot evenement zijn de periodiek terugkerende opstoppingen. Onvermijdelijke vernauwingen of dubieuze keuzes; hoe het ook zij, van volle bak in de pedalen het ene moment, is het gezapig stilstaan het volgende moment.

Nadat het vlakke delta-land van de base nature te Frejus ingeruild is voor de periferie van de bossen van de Maures, wordt het veld meteen doodgeslagen op de eerste klim, die steevast langer is dan men denkt, terwijl het toch vaak dezelfde trails zijn. Bovenaan maak je je op voor het eerste technische staaltje van deze ronde; de afdaling naar de Fournel. In processie naar beneden wandelend, of acrobatisch ertussendoor laverend; iedereen komt uiteindelijk beneden. Te voet, te rijwiel of te brancard. Fransen slaan hun technische skills veel hoger aan dan eigenlijk goed voor ze is, en dat levert doorgaans hilarische taferelen op.  

Na de verzorging in het Fournel-gebied maken we ons op voor de tweede beklimming. Deze klim loopt net als de vorige nog gelijk op met de andere parcoursen, maar op ca. 3/4 van de uiteindelijke hoogte gaat de marathon nog even een stapje verder omhoog, en daar scheiden de schapen zich van de berggeiten; voor de marathon zijn een paar klims gereserveerd die zich mogen scharen in het rijtje „rondom 30%“, en daar verliezen veel rijders het toch van de zwaartekracht.

Eenmaal boven wordt er afgedaald richting Roquebrune. Hier worden de eerste nieuwe kilometers aangedaan, een fijne klim met een dito afdaling. Roquebrune wordt minder aangedaan dan andere jaren, en ook het trappetje dat de poort vormde voor dit dorpje wordt overgeslagen.

Na Roquebrune volgt het bekende technische stuk, met technische klimmetjes, bochtenwerk, afdaaluitdagingkjes en nog veel meer fijns voor de liefhebber! Waar mountainbikers de GR’s in Frankrijk aandoen is het sowieso vaak al interessant, maar dit is toch wel een juweeltje in de marathon! Verderop wederom een technisch fijnzinnig stukje, zowaar bijna vlakke singletrack die zomaar in Nederland zou kunnen liggen! Alleen de ruigte van de ondergrond en de omgeving verraden dat we hier toch echt nog onze meters wegtrappen in het Zuid-fransche wonderland.

Regelmatige roc-marathon gangers herkennen de volgende mijlpaal. Even in de handen spuwen, en buffelen op de gestage klim van rond de 7 procent die eeuwig door lijkt te gaan, naar het dak van de marathon: De col de Valdingarde. Midden- of grotebladwerk; hier kun je snelheid maken, of beter gezegd, MOET je snelheid houden!

De Valdingarde ligt doorgaans ongeveer halverwege of net voorbij de helft van de rit. Erna kom je al snel weer samen met andere parcoursen, die gelukkig dit jaar door een slimmere planning wat minder „in de weg reden“. Ook in dit deel hebben de parcoursbouwers nieuwe trails toegevoegd aan de marathon, en dat is opzienbarend. De laatste jaren werd vooral in dit deel weinig gewijzigd, en er mag echt een pluim naar de organisatie voor de in mijn optiek vele vernieuwingen.

Van het strand was dit jaar weinig over. Dat was echter niet te wijten aan de parcoursbouwers, maar temeer aan de ongunstige stand van aarde, zon en maan. Anders gezegd; de vloed viel een beetje ongunstig, en een doorwading was amper te voorkomen.

2300 rijders stonden er (naar verluid) aan de start, aan de finish waren er nog 1800-en-een-beetje over. Met een 823e plaats reed uw reporter naar een veel minder resultaat dan vorig jaar, maar desalniettemin tevreden en voldaan.

Roc d’Azur
XC’ers als wij zijn, moest ook deze wedstrijd over 56 km op zondag nog even meegepakt worden. Met het absurde deelnamegetal van 5300 een wedstrijd waar werkelijk alle gradaties aan medoen!

Ook hier veel nieuwigheden aan het parcours, en eigenlijk overal ten goede. Hier ook veel meer duits-achtig brede paden, maar dat mag ook wel met zoveel deelnemers. Niettemin nog voldoende technische uitdaging, en ja, ook nog zat singletrack om zich ruimschoots te onderscheiden van de duitse schotter-racebanen.

Is dat alles?
Nee. Het evenement omvat nog veel meer; een kort overzicht:

Enduro: Rijders moeten zelf alles afleggen, maar alleen de afdalingen zijn getimed, hier en daar vergezeld van een korte klim.

Roc Noir en Roc Rouge, 2 tourtochten van respectievelijk 48 en 20 km, met een flinke dosis technische uitdaging.

Wedstrijden voor alle licentieklassen, van nieuwelingen, via junioren tot dames en nog veel meer.

De Roc Tandems, voor omstanders toch altijd een speciaal gezicht hoe deze long vehicles even zo makkelijk de afdalingen in duiken!

Verder een Roc Down, een roc kids en sinds vorig jaar zelfs een Tri-Roc, een offroad triathlon variant! En dan vergeten we vast gemakshalve nog wel wat evenementen.

Voor meer informatie kun je altijd even rondneuzen op de site van de Roc: www.rocazur.com en voor vragen kun je je altijd wenden tot de doorgewinterde cracks op ons forum, bijvoorbeeld in het reeds bestaande topic van 2013: Mountainbike.nl-forum-roc-topic .

Leuk?
Je vraagt je af; moet ik er ook heen? Nou, moeten.. Maar het is altijd een gezellige bedoening, ondanks dat er meer mensen aan dit evenement meedoen dan dat er in nederland individuele wedstrijdrijders zijn.. Er is altijd wel ergens een bekende, of het nu een collega van Velozine is, of een aanmoediging door een oud-Nederlands Kampioen Gijs D. Of een verbaasde blik van Ariëlle Boek (386e in de marathon), die toch echt meende dat o-zo herkenbare shirt te kerkennen. Ja, Ariëlle, we herkenden jou ook ;)

Moet dat zo ver weg zijn?
Goed dat je het vraagt! Nee, dat hoeft zeker niet! In juni 2013 hebben we al kennis gemaakt met de Roc Des Alpes (20 km van de Mont Blanc), en voor 2014 is er zelfs een Roc des Ardennes aangekondigd! Ook zal er een Roc nabij Parijs komen. Met name de "Des Alpes" is een juweel, gelegen op de vlanken van de Col des Aravis. Voor mensen die een technische en conditionele uitdaging zoeken is dit zeker de reis waard, en toch al snel 300 km minder ver dan de zuidfranse evenknie. Wat de andere Roc's gaan brengen zal zich gaan uitwijzen in 2014.

Red Bull Cavemen: de aftermovie

In de grotten van Han vond vorig weekend de allereerste Red Bull Cavemen challenge plaats.

De Red Bull Cavemen challenge is een sprinttriatlon met achtereenvolgens 250m mountainbiken, 350m lopen, een death-ride en tot slot 250m kajakken. Het mountainbiken gebeurde langs de smalle rotsen en trappen van het gangenstelsel. Hierna moesten de deelnemers te voet verder, alwaar ze uiteindelijk een ‘death-ride taxi’ konden nemen die hen naar een kajak bracht om het laatste onderdeel van de race te volbrengen.

Veel topsporters onder wie negenvoudig wereldkampioen trial bike Kenny Belaey, Belgisch kampioen 800m Jan Van Den Broeck, tienkamper Thomas Van der Plaetsen, olympisch atleet BMX Arnaud Dubois en hordenloper Michael Bultheel wilden een gooi doen naar de titel. Maar Maxime Richard, tweevoudig wereldkampioen wildwaterkajak, mocht zich in Han de allereerste Red Bull Cavemen noemen. (IVD). Bron: http://sportmagazine.knack.be

Beelden van deze spectaculaire meeting:

Uitslag: MTB weekend Het Hulsbeek Oldenzaal

Bij het  mountainbike weekend van mountainbikevereniging Het Twentse Ros heeft  Koen Verhijen het eerste Open Twents Kampioenschap op zijn naam gezet.

In een spectaculaire wedstrijd op een prachtig technisch parcours reed hij voor een enthousiast publiek over de vele technische hindernissen. Tweede en derde stek waren voor Willem Jansens en Mathieu Tanke.

Recreatiepark Het Hulsbeek kreeg zaterdag ook bezoek van vele Nederlandse jeugdrijders die in diverse leeftijdscategorieën van 8 – 14 jaar hun kampioenschap verreden.

Het uitstekend georganiseerde weekend werd afgesloten met het clubkampioenschap, waarin  gestreden werd om het fel begeerde oranje tricot in meerdere leeftijdscategorieën. Bij de heren ging het tricot naar Eelco Hubers, Johan Bos, Mathieu Tanke en Peter Willemsen en bij de dames naar Marlies Lenselink.

Bij de jeugd ging de beker naar Thijs Kuiper, Mike Tanke en Mel Winkelhorst.

Alle uitslagen staan ook op de site www.mtbhettwentseros.nl

Countdown voor Brasil Ride 2013

Over een kleine maand zal de start van de Brasil Ride plaats vinden, de grootste mountainbike stage race van Noord en Zuid Amerika. Het Superior Brentjens MTB Racing Team zal deelnemen met 4 renners.

Hans Becking vormt samen een team met Jiri Novak in de Men Elite categorie. Bart Brentjens rijdt de Master categorie samen met de braziliaanse renner Abraao Azevedo. Anne Terpstra rijdt samen met Jovana Crnogorac uit Servie.

Meer info (Engels)
The 4th edition of the mountain bike stage race - Brasil Ride - happen between 19th to 26th October and it will bring together the world's fastest cyclists for an life experience in the heart of country, as the race as best known of it’s "more than a race, a stage in your life".

"It will be a historic edition of Brasil Ride, as we got the confirmation of the most respected athletes in the world, which highlights the participation of an Olympic champion (Bart Brentjens), eight world champions (Christoph Sauser, Rebecca Rusch, Roel Paulissen, Abraão Azevedo and others), and the some sports celebreties (Songo Fipaza, Christian Fittipaldi, Geraldo Piquet...) in the peloton in 2013. Our demand has increased considerably after the event gains the UCI’s status as it is scoring points in the international ranking. " said Mario Roma, founder of Brasil Ride.

The Brasil Ride provides seven days of pure mountain bike in the Chapada Diamantina ( BA ), totaling approximately 565 km of courses, climbing about 12,240 meters accumulated! It’s approximately 70 % of new tracks, but that “classic” stages are maintained, such as the prologue approximately 24km around city of Mucuge and the cross country stage on the third day of competition in city of Rio de Contas.

Another premiere will be in the last day, a stage with about 60km, which will be played in additional “Marathon Brasil Ride’s race”, an event valid for Bahia State MTB Championships, defining the state champions, in parallel.

The Brasil Ride is designed for amateur and professional athletes, combining men and women , veterans and newcomers, Formula 1 drivers, businessmen, music stars to world champions and Olympians. In this eclectic peloton, the Brasil Ride will have riders from 24 Brazilian states and more than 20 countries!

Application are open for “Marathon Brasil Ride”, more info at: www.brasilride.com

Wichman wereldkampioen 4X

Foto: Rose Vaujany / Irmo Keizer

Het enige wat nog ontbrak in de 4X carriere van Joost Wichman was de wereldtitel, maar die lege plek in de prijzenkast heeft de renner van het Rose Vaujany team dit weekend in het Oostenrijkse Leogang ook weten te vullen.

In de finale moest de 35 jarige Wichman het opnemen tegen de Tsjechen Tomas Slavik en Michael Mechura en de Fransman Quentin Derbier. Nadat de Tsjechen elkaar al in de eerste bocht uitschakelden nam de jonge Derbier de leiding, met Wichman in de achtervolging. Door met name de sprongen laag te houden wist Wichman steeds dichterbij te komen en Derbier in de laatste kombocht binnendoor in te halen. In de rock section leek Mechura nog even langszij te komen, maar op de finish was het Wichman die het goud opeiste.

Naast Wichman wist ook regerend wereldkampioen Anneke Beerten de finale te bereiken, waarin ze het op moest nemen tegen Céline Gros, Katy Curd en Caroline Buchanan. Helaas was het uiteindelijk resultaat voor Beerten minder bevredigend dan voor Wichman. Tijdens een intense strijd met Curd landde Beerten te kort op een van de dubbels, waarna ze in een harde crash haar voorwiel compleet verbrijzelde. Gelukkig voor haar kon ze gewoon opstaan om met de fiets in de handen alsnog richting de finish te rennen. Daar was het de Australische wereldkampioene BMX Buchanan die voor de Britse Curd en de Franse Gros ook de wereldtitel 4X op haar naam zette.

Kijk hier voor de hoogtepunten op Redbull.com

En hier voor de reportage van de NOS

Routes Bart Brentjens Challenge deels gewijzigd

Ook dit jaar hebben de organisatie, een aantal ervaren mountainbikers en Bart Brentjens in samenwerking met gemeenten en Staatsbosbeheer een uitdagend parcours neer weten te zetten.

Ook benieuwd naar de hoogtemeters van de diverse afstanden van de Bart Brentjens Challenge? Wij hebben ze! Onder voorbehoud van eventuele wijzigingen zijn onderstaand de hoogtemeters per afstand:

50 km = 550 hoogtemeters en ca. 9 klimmen
75 km = 1050 hoogtemeters en ca. 19 klimmen
105 km = 1800 hoogtemeters en ca. 29 klimmen

Ook deelnemen? Meer informatie over de routes? Ga nu naar www.bartbrentjens-challenge.com

Videoregistratie weer terug bij de Bart Brentjens Challenge
Na een aantal jaren afwezigheid is de videoregistratie weer terug bij de Bart Brentjens Challenge! Elke deelnemer aan de Challenge zal door middel van de registratiechip en de camera's langs het parcours geregistreerd worden. Op deze manier zal elke mountainbiker na afloop zijn eigen unieke filmpje ontvangen. Een extra gratis faciliteit dus voor alle deelnemers! Voor voorbeelden ga naar www.mysports.tv

Wederom open Nederlands kampioenschap!
Ook in 2013 wordt de Bart Brentjens Challenge weer verreden en wel op zondag 13 oktober. Met start en finish in het Limburgse Eijsden en een parcours door het Zuid-Limburgse heuvellandschap staat de Challenge bekend als de mooiste en meest uitdagende mountainbiketocht van Nederland en misschien wel van de Benelux. De wedstrijdrijders rijden ook dit jaar weer om het KNWU Nederlands Kampioenschap Mountainbike Marathon over een parcours van 100 kilometer. Het betreft een open Kampioenschap, dus deelname voor niet-Nederlanders is zeker mogelijk!

De niet-licentiehouders kunnen een keuze maken uit drie verschillende afstanden, namelijk 55, 75 en 100 kilometer. Het mooie voor deze niet-licentiehouders is dat zij meteen kunnen starten na de wedstrijdrijders. De start, het parcours, de finish, de ambiance inclusief finishboog en jurybus zullen gelijk zijn als bij de wedstrijdrijders. De recreanten, liefhebbers en niet-licentiehouders rijden dus in exact dezelfde omstandigheden als de strijders om de Nederlandse titel.

De parcoursen zijn wederom uitgezet door ervaren mountainbikers uit de regio in samenwerking met Bart Brentjens. Bij het uitzetten van de parcoursen krijgt de organisatie medewerking van diverse gemeenten en Staatsbosbeheer, waardoor gedeeltes van het parcours uniek zijn en normaliter niet berijdbaar zijn voor een mountainbiker.

Doe jij weer mee? Of wordt het eens tijd om jouw benen te testen in het bijzijn van de nationale mountainbiketop? Schrijf je dan nu in voor de 9e editie van de Bart Brentjens Challenge.
 

Ischgl Overmountain Challenge.

Afgelopen weekend was het Oostenrijkse Ischgl het toneel voor een tweedaags enduro evenement, de Overmountain Challenge. Wij durfden de uitdaging aan en reisden af om het evenement te ervaren en deel te nemen.

Enduro, watisdatookalweer? Bij een Enduro wedstrijd leggen de deelnemers  een aantal getimede segmenten af, deze zijn uiteindelijk bepalend voor de uitslag. De afstand tussen de getimede segmenten leg je in je eigen tempo af maar er is wel een bindend tijdschema. Je moet er dus voor zorgen dat je op tijd bent om voor de wedstrijd onderdelen te starten. Te vroeg zijn is geen probleem, te laat wel. Deze vrij nieuwe discipline maakt een snelle ontwikkeling door en is razend populair met name in gebieden waar men wel de beschikking heeft over het benodigde hoogteverschil. Enduro draait namelijk voor een groot deel om afdalen en, naast het wedstrijd element om de lol. Met dat gegeven in het achterhoofd waren er zowel professionele rijders als amateurs afgereisd naar Ischgl.

Op de zaterdag was Ischgl letterlijk het decor voor de korte proloog. Een streetrace door ‘downtown’ Iscghl met een aantal obstakels waaronder een flinke wallride om het wat interessanter te maken. De winnende tijd werd uiteindelijk neergezet door Cube rijder Stefan Lau die het rondje in exact 1 minuut wist af te ronden, op de voet gevolgd door Jerome Clementz die er net even wat langer over deed.

De weergoden waren Ischgl goed gezind op de zondag. Gezien de eerdere omstandigheden (nat, koud en sneeuw op de hoger gelegen trails) waren de segmenten enigszins aangepast door de organisatie. Achteraf gezien jammer want op zondag was het een stuk droger en warmer dan voorheen maar desalniettemin bleken de trails uitdagend genoeg.

Nadat een kleine 200 deelnemers van start waren gegaan voor het afronden van de vier segmenten met gevarieerde lengte was het uiteindelijk Jerome Clementz die bij de heren met de eindzege aan de haal ging.

  1. Jerome Clementz
  2. Gustav Wildhaber
  3. Nicolas Lau

Bij de dames zette Ines Toma de beste tijd neer en bij de masters was Nederlander Wilfred van de Haterd de snelste. Wat verder nog opviel was dat de toch wel enigszins legendarische Mark Weir op een niet onverdienstelijke vierde plaats eindigde.

Hoewel er her en der aardig wat commentaar te horen was op met name het tweede segment van de wedstrijd (waar een klim in zat die dermate steil was dat er gelopen moest worden) kan de organisatie in Ischgl terugkijken op een geslaagd evenement. Hopelijk voor herhaling vatbaar.

Nu hebben we natuurlijk wel wat meer te vertellen over onze belevenissen in Iscghl dus binnenkort meer over glibberen en glijden, een Cube met een afwijkende wielmaat, de nodige lekke banden en ander klein leed...

 

Foto’s: Allard Tollenaar. 

Heb je vragen of opmerkingen, klik hier: http://www.mountainbike.nl/forum/viewtopic.php?f=38&t=105518

Benelux Kampioenschap prooi voor de Belgen

Het Benelux Kampioenschap dat dit weekend in Zoetermeer werd verreden was vandaag vooral een Belgisch feestje. De Nederlanders kwamen er gewoonweg niet aan te pas, en Luxemburgers zijn voor zover bekend op een BK nog nooit waargenomen. Maar ondanks dat het weer ook niet erg mee zat zorgde het aantrekkelijke parcours gelukkig wel voor voldoende vermaak voor het publiek dat wel de moeite had genomen om af te reizen naar Zoetermeer.

In het begin van de wedstrijd van de Vrouwen categorie lag het initiatief nog wel bij de Nederlandse rensters. Annefleur Kalvenhaar nam bij de start de kop, maar moest deze al weer snel afstaan aan Anne Terpstra. De kersverse Nederlands kampioene van het Superior Brentjens team wist een kleine voorsprong op te bouwen, maar moest na kramp in de derde ronde toelaten dat Laura Turpijn haar terug wist te halen. Ondertussen was de Belgisch kampioene Githa Michiels na een rustige start bezig met een gestage opmars naar de kop van de wedstrijd. Na eerst Terpstra bijgehaald te hebben wist ze enige tijd later ook Turpijn te passeren, om daarna onbedreigd naar de overwinning te rijden.

Waar er bij de dames in het begin nog wat hoop was, was het bij de Elite Heren vanaf de start duidelijk dat de Belgen dominant waren. Kevin van Hoovels nam direct vanaf het begin afstand van de rest van het veld, en zou deze gedurende de rest van de wedstrijd niet meer prijs geven. Achter hem barste de strijd om de resterende podiumplaatsen los, een strijd die helaas voornamelijk onder de Belgische renners werd uitgevochten.

Nagenoeg de hele wedstrijd was het stuivertje wisselen tussen Bart de Vocht, Jens Schuermans en Tom Meeusen, met als vreemde eend in de bijt de Duitser Markus Schulte-Lunzum. Op het eind moest Schuermans de rest laten gaan en was het Tom Meeusen die de tweede plaats opeiste, met Schulte-Lutze op de derde plaats. Maar omdat Duitsland nou eenmaal geen deel uit maakt van de Benelux mocht Bart de Vocht uiteindelijk ook nog even zijn opwachting maken bij de huldiging voor het kampioenschap. Hans Becking was op de zesde plek uiteindelijk de beste Nederlander.

Bij de Junioren waren de eerste twee plaatsen voor de Belgen Mathieu Dehaeze en Kenneth Coomans. Milan Vader maakte het podium compleet. De wedstrijd bij de Junior Dames kende nog wel een Nederlandse winnares. Sophie von Berswordt uit Alkmaar won voor Marlo Koevoet en de Belgisch kampioene nieuwelingen Eva Maria Palm.

Pagina's