Mountainbikeroute Veendam blijkt een succes

Een mountainbikeroute in het vlakke en Veenkoloniale Veendam, kan dat wat zijn? Dit vragen velen zich af. Afgaande op de reacties en recensies die de route krijgt mag gesteld worden dat de route aanslaat. Het is dan ook een unieke route. Hij loopt namelijk compleet door een groot recreatiepark nabij Veendam.

Alle singletracks zijn handgemaakt voor de MTB-er. Op de grootte van een postzegel krijgt de mountainbiker vele singletracks voorgeschoteld waar het in andere vaste routes nogal eens aan ontbreekt. De singletracks en zeer veile korte steile klimmetjes maken de route technisch lastiger dan menig andere route.
Naast de singletracks kent de route een stuk van een kilometer of 5 rond een meer en een stuk over een sportpark waar de gashendel ongestoord open kan.
Een probleem blijft echter de bewegwijzering. Veel paaltjes worden uit de grond getrokken of de plaatjes met de pijlen gesloopt.
Om de biker tegemoet te komen zijn er routekaarten te downloaden vanaf http://www.borgerswold.nl/ zodat er ook bij het ontbreken van palen gefietst kan worden. Wielervereniging de Stormvogels doet er alles aan om de komende weken de palen te herstellen en ditmaal te verankeren in beton.

Mountainbiker wil óveral kunnen fietsen

Minke SchuthofVELUWE - Fietsen in ruige delen van het bos wordt steeds populairder. Tegelijkertijd groeit de irritatie onder boswachters over het gebruik door mountainbikers van wildwissels. Die ‘paden’ zijn voorbehouden aan het wild.

Tegenstrijdige belangen van mountainbikers en natuurbeheerders zorgen over en weer voor de nodige frustraties. Sommige ATB’ers fietsen bij voorkeur over smalle paadjes. Fout, vinden de boswachters. Zij willen de bosfietsers juist weren van wildwissels, omdat zij gevaar vrezen voor bomen, planten, bloemen en dieren. De ‘wildfietsers’ staan moederziel alleen, want de wielervereniging sluit zich aan bij de boswachters.
Bospaden die van de ene op de andere dag worden versperd door een stapel omgekapte bomen. Het zorgt voor veel ergernis bij Michael Petersen, al jaren verwoed mountainbiker.
Hij is lid van wielervereniging Noordwest Veluwe maar spreekt op persoonlijke titel. Veel mountainbikers delen zijn frustratie, weet hij. De smalle paadjes - ‘singletracks’ - zijn favoriet bij mountainbikers. ‘In het verleden zijn hier afspraken over gemaakt met de gemeente en Natuurmonumenten.’ Dat hield in dat de paden dwars door bosvakken bij voorkeur werden gemeden, brandgangen en smalle paden langs wegen mochten wél. ‘Maar nu worden veel paden ineens zonder meer dichtgegooid.’
Dat zijn wildwissels, geen paden, stellen Roel Janssen, boswachter van Harderwijk, en Nico Nelis, boswachter Noordwest Veluwe van natuurmonumenten. ‘Maar als je daar vijftig tot honderd keer overheen rijdt, is het inderdaad een pad geworden. Het dichtgooien van wissels is ook niet wenselijk, maar we moeten wat. We hebben wel eens bordjes neergezet bij heel kwetsbare wissels, maar die werden gewoon weer weggehaald. Als je wilt optreden, moet je kunnen aantonen dat iets geen pad is. En prikkeldraad is ook geen optie.’
Ongeveer drie jaar geleden hebben de boswachters contact gezocht met de wielervereniging omdat het ATB’en een ‘ongebreidelde vlucht’ nam. ‘Ze gingen overal dwars doorheen. Daar werd dan tegen opgetreden en dat gaf over en weer veel irritatie.’ Om de bikers tegemoet te komen, werd afgesproken dat de boswachters door de vingers zouden kijken als de ATB’ers paadjes langs hoofdpaden pakten. Een pad dwars door een bosvak of een wildwissel bleef verboden terrein. Want iedereen heeft toegang tot het bos, maar er geldt wel een aantal huisregels. ‘En een daarvan is dat vrij wandelen (en hier ook fietsen) is toegestaan op de reguliere paden.’ ATB’ers hebben er geen idee van wat ze in het bos vernielen, veronderstellen Janssen en Nelis. Zoals het wegschrikken van wild en het kapotrijden van de vegetatie, waardoor erosie ontstaat.
Juist al die omgekapte bomen die plotseling al jaren in gebruik zijnde routes blokkeren, zorgen voor onbegrip bij fietsers, zegt Petersen. ‘Je mag ergens niet rijden omdat daardoor het bos vernield zou worden. En ziet dan korte tijd later plotseling allemaal gekapte bomen liggen. Bovendien, met groot materieel door het bos gaan, geeft ook verstoring. Voor een buitenstaander is zoiets echt niet te begrijpen. Die denkt: zij vernielen meer dan wij.’
‘We kappen niet zomaar wat, ons beheer heeft een wettelijke basis. Daarbij komt dat wij vaak klachten krijgen over mountainbikers van andere recreanten’, zeggen de boswachters. ‘Er zitten ook goeden bij, maar de mentaliteit en het gedrag van sommige ATB’ers is het probleem. Sommigen fietsen zelfs met een snoeimes op zak. Zo gedraag je je niet, dan ontneem je een ander de belevingswaarde van het bos. Je hebt rekening te houden met een ander en met de natuur. Zij zijn alleen met hun hobby bezig, wij proberen het geheel bij elkaar te houden’, aldus Janssen en Nelis.
‘Wij willen ook van het bos genieten’, stelt Petersen. Door paden dicht te gooien, vergroot je het probleem, denkt hij, want de sport is de laatste jaren heel populair geworden en je weerhoudt mensen er niet van in het bos te fietsen. ‘Je kunt beter een paar paden openhouden voor mountainbikers. Anders krijg je juist dat overal paden ontstaan.’ Hij heeft niet de intentie de boswachter de boom in te jagen, zegt hij, maar het bos is van iedereen. ‘Er moeten zoveel mogelijk mensen kunnen blijven genieten van het bos. Daar horen ook mountainbikers en bijvoorbeeld paardrijders bij. Daarover moet je communiceren en afspraken maken, zodat niemand zich aan elkaar hoeft te storen. Want niet iedereen zal daar goed mee omgaan.’
‘Vergelijk het met de snelweg. Wie harder dan 120 kilometer per uur rijdt, kan ook een boete krijgen. Ik hoop alleen niet dat ik over tien jaar alleen nog maar tegen hekken aanfiets omdat alles is afgezet.’
‘Niet alles hoeft overal te kunnen’, vinden Nelis en Janssen. ‘We hebben wandel-, fiets-, ruiter- en aangespannen paden, trimbanen, recreatieterreinen, picknickbankjes en papierbakjes. Het houdt een keer op.’
‘Met de ondergrond hier kun je geen ATB’route aanleggen. Wij willen echt niet alle mountainbikers het bos uithebben. Maar dan moeten ze wel hun gedrag verbeteren, in het belang van de natuur en andere natuurliefhebbers.’
Copyright © 2005 De Stentor - alle rechten voorbehouden

Niks te doen voor mountainbikers

Door Frank LambregtsOndanks dat er in West-Brabant en Zeeuws-Vlaanderen duizenden mountainbikers rondrijden, is dit deel van het land slechts één officieel terreinfietsparcours rijk: ‘de snelle en spannende mountainbikeroute Dorst’. Maar er is een nieuwe op komst.

In september hoopt Staatsbosbeheer in de Alphense Bergen bij Chaam een nieuwe route van acht kilometer te openen.
Maar ook daarmee doet het zuidwesten van Nederland nog steeds mondjesmaat mee in het aanbod voor een van de snelst groeiende sporten van Nederland.
Vooruit, er liggen nog twee officiële routes op Noord-Beveland (40 kilometer) en bij Westerschouwen (6), maar om echt te mountainbiken, moet je toch in Oost-Brabant of Limburg zijn. In het oosten van Brabant liggen maar liefst zeventien mtb-routes op de fietsfanaten te wachten, waaronder een aantal heel forse, zoals de Deurnese Bossenroute van bijna 47 kilometer.
In totaal liggen er in Nederland 74 officiële mountainbikeroutes. Ze staan allemaal beschreven in de nieuwste editie van de Routegids Mountainbike, een uitgave van de ANWB en het blad Fiets.
Van Stadskanaal tot Noord-Beveland worden de routes kort getypeerd en beoordeeld op zwaarte. De langste is meteen de zwaarste: een route van 51 kilometer in de Voerstreek op de grens van Nederland en België. De zwaarte wordt uitgedrukt in ‘tandwielen’. Deze route krijgt er als enige vijf. De terreinfietsroute in Dorst wordt beoordeeld met drie ‘tandwieltjes’.
„Je slalomt op hoge snelheid langs de bomen. De bochten zijn kort, scherp en stuk voor stuk voorzien van een kom?die het mogelijk maakt om ze te nemen zonder te remmen.“
De schrijvers van de Routegids Mountainbike tonen zich enthousiast over het acht kilometer lange parcours in de bossen van Dorst. Volgens de gids is over elke centimeter van de route nagedacht en komt het woord rollercoaster in je op. Het parcours in Dorst is er ooit aangelegd op initiatief van enkele fanatieke Oosterhoutse mountainbikers in samenwerking met de boswachters.
Maar dat is het dan voor West-Brabant. In al die uitgebreide bos- en natuurgebieden als het Mastbos, de Ulvenhoutse en Chaamse bossen, de Rucphense Heide en de Brabantse Wal, komt verder geen mountainbikeparcours meer voor, wat natuurlijk niet wil zeggen dat er nergens illegaal gecrost wordt.
Het dichtstbijzijnde parcours ligt in de Loonse en Drunense Duinen. Een 25 kilometer lang, zwaar parcours dat de bijnaam ‘Brabantse Sahara’ meekrijgt, maar dat is Midden-Brabant.
Meestal is Staatsbosbeheer, als grootste grootgrondbezitter van Nederland, de gastheer van de mountainbikers. Volgens de woordvoerster van Staatsbosbeheer Joke Bijl is er een goede reden dat er in West-Brabant en Zeeuws-Vlaanderen verder geen routes te vinden zijn.
„Er is bij ons nooit een signaal binnengekomen dat er daar behoefte aan is“, zegt Bijl. „Het is zeer zeker geen beleid van Staatsbosbeheer om de aanleg van dergelijke parcoursen tegen te gaan. Als fietsclubs daar belangstelling voor hebben, gaan we ermee in overleg. “
Sterker nog, Staatsbosbeheer werkt graag mee aan de ontwikkeling van parcoursen, al is het alleen maar om te voorkomen dat mountainbikers ‘wild’ door de bossen gaan crossen.
„Precies om die reden leggen we in de Alphense Bergen een nieuw parcours aan“, zegt boswachter Dick Elings. „Als je dat niet doet, wordt er overal op allerlei manieren rondgecrost.“
Dankzij de aanwezigheid van natuurlijke heuveltjes in het gebied wordt het volgens Elings een heel gevarieerd parcours. Het unieke in dit geval is dat Staatsbosbeheer zelf het initiatief neemt tot de aanleg ervan.
Vreemd genoeg is er ook in de uitgestrekte bossen van een gemeente als Woensdrecht op de Brabantse Wal geen mtb-parcours te bekennen.
„Er worden door de vele fietsclubs wel uitgepijlde toerritten georganiseerd, maar als je een vaste route wilt gaan aanleggen, krijg je ook te maken met kleinere grondeigenaars, die daar niet om staan te trappelen. Maar het kan best dat de gemeente het binnenkort weer oppakt“, zegt de woordvoerder van de gemeente Woensdrecht Jan Prop, zelf een actief fietser.
ANWB Routegids Mountainbike;
ISBN 90.18.02050-8;
14,95 euro in de boekhandel.

Kilometers crossen door Staphorster bossen

Door Sandra VeltmaatSTAPHORST - Mountainbikers in de regio kunnen zich in de Staphorster bossen flink in het zweet fietsen op de gisteren officieel geopende nieuwe terreinfietsroute.

De route is zestien kilometer lang, maar liefst zes kilometer meer dan de oude atb-route. Het traject is uitgezet door het Wielercomité de Wijk en gefinancierd door Vlot en Winters Wielersport. Helemaal vernieuwd zijn alle paaltjes met bordjes en informatieborden. Niet alleen bij het startpunt op de parkeerplaats bij de recreatievijver, ook midden op de route is een groot bord geplaatst met daarop de spelregels. ‘Hebben we gedaan zodat er niemand meer kan zeggen dat ze de regels niet kennen’, legt Jans Vlot uit. In het verleden wilden fietsers die betrapt waren op ongeregeldheden nog wel eens beweren dat ze die regels niet gelezen hadden. ‘Dat kan nu dus niet meer.’
De oude atb-route was niet goed meer, op sommige stukken was het veel te nat. Ook zou de vergunning bijna verlopen na tien jaar. Staatsbosbeheer had geen geld om een nieuwe route uit te zetten, zodat het er even naar uitzag dat atb-ers in het vervolg niet meer in de Zwarte Dennen terecht zouden kunnen. Maar het Wielercomité en Vlot & Winters konden dat niet over hun kant laten gaan. ‘Wij hebben de route uitgezet, Staatsbosbeheer heeft het gecontroleerd en hier en daar wat aangepast.’ Ook de boswachters zijn niet vergeten. Ze kregen een eigen dienstfiets overhandigd bij de opening van de route.
‘We hadden er wel een, maar die was heel oud en krakkemikkig. Deze is heel goed, rijdt lekker licht’, aldus boswachter Johan Dammers. ‘Een valhelm moet ik nog wel hebben. Dat staat natuurlijk in de spelregels.’
Copyright © 2005 De Stentor - alle rechten voorbehouden

Twickel werkt mee aan route ATB-ers

Fietsclub positiefDELDEN - De stichting Twickel is bereid mee te werken aan het uitstippelen van een regionale route voor ATB-ers. De Deldense fietsclub De Twickeltrappers is blij met die toezegging, omdat de mogelijkheden voor terreinfietsers op het landgoed nu ‘uiterst beperkt’ zijn.

Twickel heeft op haar landgoed in Delden tal van paden voor fietsers taboe verklaard. Dat is duidelijk met borden aangegeven. Jachtopzichters van Twickel en de politie bekeuren overtreders van het verbod. De stichting wil zo voorkomen dat wandelaars hinder ondervinden van het fietsverkeer. Bovendien moet de maatregel tegengaan dat paden en de natuur schade oplopen.
Verkeerd beeld
Mountainbikers betreuren de handelwijze van Twickel zeer. ‘Er ontstaat een verkeerd beeld van onze sport’, zegt Hans Flokstra van De Twickeltrappers. Hij wijst erop dat de mountainbikers wel degelijk letten op de natuur. ‘Bovendien komen we alleen ’s winters in actie. In het voorjaar gaan wij de weg op.’
De Stichting Mountainbike Promotion Twente heeft de onvrede over de fietsverbod namens de regionale fietsclubs onder de aandacht van Twickel gebracht. ‘Wij hebben er begrip voor dat ook ATB-ers behoefte aan eigen routes hebben. Het is een maatschappelijke ontwikkeling waar wij niet aan voorbij kan gaan,’ verklaart rentmeester A. Schimmelpenninck van Twickel.
Tegen die achtergrond wil de stichting Twickel meewerken aan het uitzetten van een regionale ATB-route. Het gaat om een traject van zo’n veertig kilometer. Zoals het er nu naar uit ziet zal een deel hiervan over het gebied van Twickel gaan.
Het is niet bedoeling dat paden en wegen waar fietsers nu niet mogen komen, voor mountainbikers opengaan. Schimmelpenninck: ‘Het betreft hier vooral paden die door het hart van het landgoed leiden. Dat deel is daarvoor te kwetsbaar om deze fietssoort toe te staan.’
Buitenkant
Wel wil Twickel de mogelijkheden bekijken van een route aan de buitenkant van haar gebied. Schimmelpenninck: ‘Dan gaat het om delen van het landgoed waar de ATB-ers hun gang kunnen gaan zonder andere recreanten te hinderen. Je kunt denken aan de zuidkant van het Twentekanaal.’
Overeengekomen is dat de Stichting Mountainbike Promotion Twente met voorstellen komt voor een route waar zich zowel de fietsclubs als de grondeigenaren zich in kunnen vinden.Copyright © 2005 De Twentsche Courant Tubantia - alle rechten voorbehouden

Mountainbikers geveld door strak gespannen prikkeldraad

‘Incident niet op zichzelf’ De 38-jarige mountainbiker A. Veer uit Vasse kreeg afgelopen zondag de schrik van z’n leven toen hij op een bospad in het Duitse Getelo opeens stevig onderuit ging. Oorzaak was een strak gespannen prikkeldraad tussen twee bomen over een fietspad. De Vassenaar viel en zijn fietskameraad die achter hem reed, buitelde over hem heen. Wat volgde was een forse aanvaring met de Duitse perceeleigenaar.

De mountainbikers uit Vasse - drie in totaal - liepen geen letsel op, maar het voorval houdt de gemoederen in Vasse - daags na het ongeluk - bezig. Slachtoffer Veer doet zijn verhaal: ‘Ik reed voorop op het weggetje vanaf Getelo naar de Duitse zandkuil. Op een gegeven moment zaten er zoveel gaten in dat weggetje dat ik uitgeweken ben naar het iets hoger liggende fietspad. Toen gebeurde het en vloog ik opeens met mijn stuur in een prikkeldraad dat tussen twee bomen over het weggetje was gespannen. M’n kameraad achter me - we waren met z’n drieën - buitelde over me heen. Terwijl we nog met de fietsen in het prikkeldraad hingen kwam er opeens, uit het niets, een Duitse man uit het bos zetten met de opmerking: ‘Ist etwas kaputt?’. Die opmerking vertrouwde ik niet. Ik wist vrijwel direct dat er opzet in het spel was. Waar kwam die man opeens vandaan? Ik voelde me net een konijn in de strik van de jager. En de jager stond tegenover me. Ik vermoed dat de Duitser eigenaar is van het perceel. Dat prikkeldraad was opzet, kan domweg geen toeval zijn. Ik was kwaad en begon te schelden. Hij ook. De gemoederen liepen hoog op. Hij vertelde dat er een bord hing waarop aangegeven stond dat op deze plek niet gefietst mocht worden. Maar dat bord was door de takken niet te zien. De Duitser kon ’m zelf amper vinden. Het was volgens mij bovendien een zelfgemaakt bord. De gemoederen raakten steeds meer verhit. De man dreigde te gaan slaan en toen hebben wij ’m
aangeraden dat niet te doen omdat het anders niet goed met ’m af zou lopen. Hij leek eieren voor zijn geld te kiezen en droop af. Maar dat was schijn. Hij beende naar zijn auto en deed de kofferbak open. We dachten dat hij een buks tevoorschijn haalde, maar hij pakte een schop. Hij wilde mijn kameraad met de schop bewerken en toen hebben wij ’m even duidelijk gemaakt dat wij ook fysiek zouden worden, en dat hij dan het onderspit zou delven. Bovendien droegen wij helmen. Ik ben zelf ook geen kleine jongen. Hij bond in en daarna zijn we weggefietst.’
Veer overweegt daags na het incident aangifte te doen bij de politie. ‘Ik ben er nog niet helemaal uit. De man had het prikkeldraad vermoedelijk op zijn eigen terrein gespannen. Misschien is hij bevoegd dit te doen, misschien ook niet. Maar als mijn kameraad voorop had gereden was hij er minder goed vanaf gekomen. Want zijn fiets is een slag kleiner. Zijn stuur zou onder het prikkeldraad door zijn geschoven, met alle gevolgen van dien. Ik wil gewoon voor m’n plezier fietsen. Niet in verenigingsverband, maar de agressie tegen mountainbikers neemt zo langzamerhand absurde vormen aan.’
Copyright © 2005 De Twentsche Courant Tubantia - alle rechten voorbehouden

Helft mountainbikers heeft een vergunning

VELP/ARNHEM - Eén op de twee gebruikers van de vijftig kilometer lange mountainbikeroute op de Veluwezoom heeft de afgelopen maanden de moeite genomen voor vijf euro een vergunning aan te schaffen. Dat blijkt uit een steekproef die boswachters van Natuurmonumenten gisteren hielden.

Ruim de helft van de 150 aangesproken mountainbikers bleek in het bezit te zijn van de sticker die sinds 1 januari van dit jaar recht geeft op gebruik van de volledig bewijzerde fietsroute tussen Dieren en Arnhem. "Een hoge score. We hoopten dit percentage pas na een jaar te bereiken. We zijn aangenaam verrast", aldus terreinbeheerder Dick van Kooi gisteren na een ochtend rondfietsen en ondervragen.
Van Kooi is verantwoordelijk voor de route, waarvoor tot nu toe tweeduizend stickers zijn verkocht. "Twee keer zoveel dan we vooraf hadden ingeschat." Volgens Van Kooi verkoopt de sticker zichzelf. "Je hoort er niet bij als je geen sticker hebt", is zijn conclusie na een ochtend controleren.
"Vijf euro voor een heel jaar mountainbiken, is geen geld. Dat betaal je normaal voor een toertocht van een dag", aldus Jan Verstappen uit Lichtenvoorde, één van de mountainbikers die gistermorgen oog in oog kwam te staan met een van de boswachters. Een andere gebruiker liet weten grif vijf euro te hebben neergeteld, omdat de Veluwezoom zijn favoriete mountainbiketerrein is. "Ik heb de sticker aangeschaft omdat ik bang ben dat de route anders wordt gesloten."
Zo'n vaart zal het niet lopen volgens Van Kooi, maar de opbrengst geeft Natuurmonumenten wel een financiële steun in de rug. "We zijn natuurbeschermers, geen facilitair bedrijf voor sporters. Voor mountainbiken is geen budget. Dat wil niet zeggen dat de mountainbikers niet welkom zijn, maar wel dat het profijtbeginsel geldt: de gebruiker betaalt."
De mountainbikers die gistermorgen geen sticker konden tonen, kwamen er af met een waarschuwing. Sommigen zwaaiden met briefjes van vijf en tien euro om direct een sticker aan te schaffen. Maar boswachters zijn geen verkooppunten en de mountainbikers werden doorverwezen naar het bezoekerscentrum in Rheden. Ton Reerink, eigenaar van wielerzaken in Arnhem en Westervoort, fietste gistermorgen ook langs de controle. "Ik verkoop voor Natuurmonumenten de vergunningstickers in mijn zaak. Inmiddels heb ik er honderden aan de man gebracht."
Verbaasd was Reerink toen hij hoorde dat de boswachters geen voorraadje stickers bij zich hadden. "Zet een tafeltje op een van de parkeerplaatsen langs de route en je bent binnen een mum van tijd los", stelde Reerink. "Ik neem ze de volgende keer mee, want handel is handel. Ook al is het voor een ander en moet ik er wat vrije tijd voor opofferen."
Copyright © 2005 De Gelderlander - alle rechten voorbehouden

Plat Flevoland toch leuk voor ATB’ers

Door DAVE KATTENBERGFLEVOLAND - Mountainbikers komen steeds meer aan hun trekken in Flevoland. De ATB - route door het Kuinderbos stijgt momenteel flink op de populariteitsladder. En in Lelystad ging onlangs een flink verbeterd parkoers open.

Flevoland telt nu minstens vier ATB-parkoersen. Twee daarvan liggen in en rondom Lelystad. De andere twee routes zijn te vinden in het Kuinderbos bij Kuinre en het Horsterwold bij Zeewolde.
Bij het Kuinderbos is de oorspronkelijke ATB-route eind vorig jaar uitgebreid met twee kortere afstanden. Een idee van mountainbiker Jelle Woudsma uit Kuinre, die lid is van de stichting Mountainbike Steenwijk 2000. Die vereniging houdt elk jaar een nationale ATB-wedstrijd in het bos. En is er ook op andere dagen vaak te vinden.
Tevreden
Volgens boswachter Harco Bergman zijn de bezoekers erg tevreden over de nieuwe afstanden. Want de twee parkoersen zijn een stuk pittiger dan de al bestaande rit van dertig kilometer en bieden daarom een veel grotere uitdaging. De kortste is nu slechts vijf kilometer lang, maar wel de lastigste. De hele rit bestaat namelijk uit klimmen en dalen.
Ook in Lelystad is er steeds meer te beleven op de ATB. Jan Gulinck nam namens Toerclub Flevoland het initiatief om de route door het Zuigerplasbos en het Gelderse Hout te veranderen. Dat was nodig omdat fietsers geregeld de juiste route kwijt raakten. Tussen de twee bossen zit namelijk een flink stuk openbare weg. Gulinck stuitte bij het omleggen van de route op behoorlijk wat problemen. ‘Op sommige plekken bloeien bijzondere bloemen. Of er broeden vaak vogels. Daar moet je dan een weg omheen vinden.’
En daarbij kwam nog de eis dat de mountainbikers zo min mogelijk het pad van andere bezoekers mogen kruisen. Zodat beide groepen geen last hebben van elkaar. ‘Het is flink puzzelen geweest, maar uiteindelijk is het wel gelukt.’ Waardoor de fietsers nu wel zonder problemen hun weg vinden en niet langer op een dwaalspoor belandden.
Populair
Alle vier de routes zijn behoorlijk populair. Zeggen tenminste de boswachters van Staatsbosbeheer. Precieze bezoekerscijfers zijn vooralsnog niet beschikbaar. De boswachters baseren zich daarom op hun eigen ervaringen. Hans Breeveld schat dat de route door het Zuigerplasbos en het Gelderse Hout met goed weer zeker honderd bezoekers per week trekt.
Jan Gulinck beaamt dat. ‘De grote hoeveelheid sporen zegt genoeg. Dat betekent dat er echt wel mensen komen.’ Zijn eigen Toerclub Flevoland, de ATB-tak van Wielersportvereniging Flevoland en de ATB- groep van middelbare school De Rietlanden duiken in elk geval regelmatig beide Lelystadse bossen in. Ook de route door het Kotterbos trekt veel Lelystedelingen, hoewel de rijders op Almeers grondgebied moeten starten. De Schaatstrainingsgroep Rutten en een mountainbikeclub uit Steenwijk geven de voorkeur aan het nabijgelegen Kuinderbos.
Ondanks de toenemende populariteit van de polderbossen, gaan toch nog veel regionale clubs nog graag af en toe naar de Veluwe. Gulinck: ‘Daar is het erg mooi en heb je veel meer heuvels. Maar wij doen zeker niet onder voor die gebieden. Het is alleen anders. Flevoland staat bekend om de zware modder.’
Copyright © 2005 De Stentor - alle rechten voorbehouden

Opening mountainbikeroute Nuth-Voerendaal

Zondag 24 april 2005 vindt de officiële opening van de mountainbikeroute plaats. Tussen 10:00 en 10:30 uur wordt doormiddel van de onthulling van het informatiepaneel bij GitekSport te Nuth het startschot gegeven.

Fietsers (vanaf 8 jaar) die niet over een mountainbike beschikken kunnen tussen 10:30 en 13:00 uur tegen gereduceerd bedrag van EUR 5,00 een mountainbike van Cycle Center huren.
De Nuth-Voerendaalroute kent twee startpunten die zijn voorzien van een informatiepaneel: bij sporthal Gitek Sport in Nuth of bij het station van Voerendaal. De route is bewegwijzerd door een wit-groene markering. Een brochure van de mountainbikeroute is onder andere verkrijgbaar bij de VVV-Servicepunten in het gemeentehuis van Nuth en in het voormalige stationsgebouw van Voerendaal. De mountainbikeroute verbindt verschillende regio's met elkaar. Via drie verbindingsroutes fietst u zó naar een drietal mountainbikeroutes in het Limburgse Heuvelland. De gemeenten Nuth en Voerendaal maken van Zuid-Limburg een prima plek om er te vertoeven.

Opening Waalrese & Heezer ATB route

Gevaarlijke vernielingen mountainbikeroute Waalrese en Heezer routes Op 23 april 2005 wordt een nieuwe terreinfietsroute officieel geopend in de gemeenten Waalre en Heeze-Leende. Een gezamenlijke nieuwe route van in totaal 45 kilometer.

Er is echter een groot probleem ontstaan sinds de route is bewegwijzerd in het veld. Bewegwijzering wordt opzettelijk vernield, ondergespoten met spuitbussen en routepalen uit de grond gehaald. Wat de situatie nog erger maakt is dat er bewust bomen en grote takken op de route worden gelegd. Deze leveren bijzonder gevaarlijke situaties op voor de rijders.
De problemen concentreren zich vooral rond het Gat van Waalre. TC Wilhelmina, de wielerclub die dat deel van de route controleert en onderhoudt namens het SRE, probeert de route iedere keer zo goed mogelijk te herstellen. Momenteel breiden de vernielingen zich verder uit richting de kern van Aalst. Het is echter onbegonnen werk om de route onder deze bizarre omstandigheden in goede conditie te houden door de wielerclubs.
Het SRE hoopt dat de mensen die deze vernielingen aanrichten beseffen dat ze met de vernielingen juist een tegengesteld effect bereiken. Het bosgebied onder Eindhoven is nu eenmaal een druk bezocht gebied waar ook veel mountainbikers komen. Als zij een route gaan rijden en halverwege houdt de bewegwijzering op, doordat deze vernield is, gaan de mountainbikers alsnog een eigen route zoeken. De route is juist bedoeld om de druk bezochte bossen voor meerdere bezoekers beter toegankelijk te maken, zodat een wandelaar, een ruiter en een mountainbiker elkaar zo min mogelijk hinderen bij hun bezoek aan het bosgebied.
Het SRE heeft deze route met de gemeenten Waalre en Heeze-Leende aangelegd, in samenwerking met Brabant Water en Brabants Landschap. De routes zelf zijn met veel zorg uitgezet door vier wielerclubs, TC Wilhelmina, TC Aalst-Waalre, TC Woensel en Biking Club Heeze, waardoor een aantrekkelijke route is gerealiseerd. De route is opgedeeld in vier lussen die afzonderlijk gereden kunnen worden, maar ook als één geheel. Zo is de route interessant voor verschillende rijders, een trainingsrondje of een zondagochtendtocht met verkortingsmogelijkheden.

Pagina's