Afkorting: 
4X

Zilveren medaille op de 4-cross voor Anneke Beerten

De UCI 4-Cross WK in Leogang (Oostenwijk) werd dit jaar gedomineerd door de favorieten in deze discipline. Bij de dames, Anneke Beerten (NED) en Katy Curd (UK).

Een tweegevecht voor de titel, met als winnares "onze eigen" Anneke. Tsjechische rijder Tomas Slavik wist voor zijn landgenoot Michael Měchura de gouden medaille veilig te stellen. "Een goed raceweekend op de kleine bike en trots dat ik wat zilverwerk mee naar huis mag nemen", aldus Anneke.

Photo Credits: michal cerveny photography Specialized Bicycles SRAM MTB (SRAM, Avid, Truvativ) Oakley Alpinestars crankbrothers Lizard Skins RockShox

Review Thule Easyfold 931/932

Goed. Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik ben geen fan van fietsdragers. Het is zelfs zo erg dat ik mede door dit feit vervroegd van auto ben gewisseld omdat mijn mountainbikes er niet voldoende vlot in pasten. Wat de reden is dat ik geen fan ben van fietsdragers? Simpel: ik ben ooit een keer getuige geweest van het verliezen van een mountainbike op de snelweg vanaf een fietsendrager en wilde onder geen beding dat dit met mijn bikes ook zou gebeuren. Vandaar de aversie tegen fietsendragers. Vooral om deze inleiding vond ik mezelf bij uitstek geschikt om een fietsdrager te testen op het moment dat de redactie deze aangeboden kreeg voor een test.

Het feit dat Thule een Zweeds merk is kan een aantal dingen betekenen: in elkaar te zetten met een schroevendraaier of inbussleutel, degelijkheid tot in detail of eigenwijs design. Na het uitpakken van de Thule Easyfold 931 (de 13-polige variant) was de conclusie dat alle van deze drie eigenschappen van toepassing waren op deze fietsdrager. Het gebruiksklaar maken van deze drager is een kwestie van een inbussleutel en een schroevendraaier. Als je de drager vastpakt en bekijkt krijg je het gevoel van degelijkheid en de manier waarop de drager is vormgegeven is niet extreem onderscheidend, maar zeker niet alledaags en dan met name door de wijze waarop het vouwgedeelte is vormgegeven. De naam Easyfold doet al twee dingen vermoeden: 1. De drager is opvouwbaar en 2. Het opvouwen gaat gemakkelijk. Ik ben alvast zo vrij om te bevestigen dat er inderdaad sprake is van gemakkelijk opvouwen van de drager.

Om een beeld te krijgen wat voor vlees je in de kuip hebt op het moment dat je iets gaat testen is het raadzaam om te bekijken waar het te testen product staat in het spectrum. In het geval van de Thule Easyfold is er sprake van veel concurrentie. De markt met (opvouwbare) fietsendragers is redelijk verzadigd. De Thule Easyfold 931/932 (het verschil zit ‘m in de 7- of 13-polige stekker) heeft een adviesprijs van € 639,00 , maar als je een beetje slim weet te shoppen op het net kom je uit op een gemiddelde laagste prijs van € 475,00. Dat is nog steeds best stevig als je het afzet tegen de gemiddelde prijs van ongeveer € 300,00 waarvoor je al een knappe fietsendrager kan aanschaffen. De drager zal dus duidelijk meerwaarde moeten hebben om de bovengemiddelde aanschafprijs te rechtvaardigen.

Op basis van de vier -door Thule zelf naar voren gebrachte- voornaamste producteigenschappen lopen we puntsgewijs de praktijk van deze drager na.

1. Nieuwe verbeterde, afneembare framehouders met Thule AcuTight-knoppen met koppelbegrenzer die klikt wanneer de optimale kracht is bereikt.

In de tijd die gezeten heeft tussen het aanleveren van de drager, het testen en het schrijven van deze review is de klem waarmee de fietsen worden vastgezet geëvolueerd van een relatief kleine klembek naar een veel grotere, waarbij de maximale klemkracht gereguleerd wordt door middel van een losbreekmoment in de knop. Thule noemt dit AcuTight en claimt dat de gecontroleerde kracht op het fietsframe de bescherming voor kwetsbare fietsframes verbetert. Dit was één van de redenen dat ik erg verguld was dat Thule mij de AcuTight klem toestuurde, waardoor ik het carbon frame met meer vertrouwen aan de Easyfold overliet. Voordat ik de fiets ging beklemmen met de AcuTight-klem heb ik eerst een test gedaan met een losse carbon buis om te kijken wat er qua vervorming optreedt op het moment dat het maximale aanhaalmoment van de AcuTight is bereikt. De test ‘op het droge’ stemde mij niet gerust. Daar waar ik zelf al lang zou zijn opgehouden met aandraaien, ging de AcuTight nog even door. De losse carbonbuis gaf zichtbare vervorming onder invloed van de steeds groter wordende klemkracht van de AcuTight. Om de zaken niet eenzijdig te benaderen heb ik op meerdere manieren de AcuTight op de proef gesteld en de conclusie getrokken dat het moment niet is ingesteld op de gevoeligheid van carbon frames, maar wel stopt met kracht zetten voordat het carbon zou bezwijken. Meer  ‘foolproof’ dus, maar naar mijn smaak had er wel iets minder klemkracht op mogen zitten vóór het losbreekmoment. Om de omschrijving van Thule nog even aan te halen: De gecontroleerde kracht op het fietsframe verbetert de bescherming voor kwetsbare fietsframes. En daar hebben ze feitelijk gelijk in.

Bovenstaande afbeelding: links de oude frameklem en rechts de nieuwe AcuTight klem.

2. Volledig opvouwbaar voor gemak bij montage, gebruik en opslag

De volledige opvouwbaarheid is gemakkelijk in gebruik, maar bij montage was ik er nog niet zo van overtuigd. Je kan bij montage kiezen uit uitvouwen op het droge of eerst even de beide vleugels op de eerste klikstand zetten. Dit geeft voldoende ruimte om de drager op de trekhaakkogel te manoeuvreren en de hendel over te halen voor de benodigde klembeweging. Het zou muggenziften zijn om dit als minpunt te bestempelen, maar ik vind de gemiddelde niet vouwbare drager praktischer bij de montage op de trekhaak. Bij opslag neemt de drager vrij weinig ruimte in, zal in menig kofferbak passen, maar blijft toch een slordige 18 kilo om aan je arm te hangen. Niet voor iedereen even gemakkelijk tilbaar dus.

3. Het hoge laadvermogen (2x30 kg) maakt vervoer van e‑bikes/Pedelecs mogelijk

Dat de drager een hoog laadvermogen heeft geloof ik direct. Wat ik niet direct geloof is dat dan de drager ook nog als een blok achter de auto blijft hangen als de omstandigheden wat ruiger worden. Een gemiddelde Vinexwijk is vanwege het grote aantal drempels een goede testcase en zo geschiedde. Met twee relatief zware stadsfietsen de proef op de som genomen en een rit gemaakt waar de omstandigheden niet optimaal waren. Het resultaat was redelijk bevredigend. Na een aantal momenten waarop ik dacht de lading te gaan verliezen bleek na inspectie dat de drager slechts minimaal verschoven was. Gezien het moment dat ik onbedoeld op de drager zette en de vervaarlijke slinger van de fietsen achterop vond ik het een grote prestatie dat de drager er nog zo stevig op zat. Er kan wat mij betreft een vinkje achter dit statement. De drager is geschikt voor vervoer van twee zware fietsen.

4. De grote afstand tussen de wielhouders maakt vervoer van robuuste fietsen met een brede wielbasis mogelijk

Onder “robuuste fietsen met een brede wielbasis” kan je in het kader van mountainbikes de aal-mountain, enduro, freeride en downhillbikes verstaan. Door de brede goot en de lange, op de drager bevestigde, klemstrips is het goed mogelijk om de genoemde mountainbikes te bevestigen. Dit maakt de drager bij uitstek geschikt voor een rit naar de Ardennen, het Sauerland, de Alpen en andere oorden die je kan invullen bij de juiste omgeving voor dit soort mountainbikes.

Andere noemenswaardige producteigenschappen

Naast deze vier producteigenschappen zijn er nog een paar aspecten die het benoemen waard zijn. De klemming op de trekhaak is relatief eenvoudig instelbaar. Even de tijd nemen voor het instellen van de gekartelde draaiknop bij de trekhaakkogel levert een beter (lees: vlakker)gepositioneerde drager op. De hevel om de klemming volledig te maken laat zich licht bedienen en kan door middel van een sleutel op slot worden gezet. Bij het plaatsen van twee fietsen moet je vooraf even rekening houden met de stand van de armen die de klemming en afstand regelen. Na het plaatsen van de eerste fiets kan je de arm van de tweede bike relatief makkelijk loskoppelen, om zo te voorkomen dat je moet prutsen om de arm voor de tweede fiets op de goede plek te krijgen. Je kan de tweede arm ook achterwege laten in het geval je maar één fiets op de drager hebt staan. In het geval dat er fietsen op de drager staan en je iets uit de kofferbak moet halen, kan je door middel van een eenvoudige druk met de voet het vlak onder de kentekenplaat de drager loskoppelen en kantelen. Na gebruik weer in de goede positie zetten en een stevige klik geeft aan dat de drager weer vastzit. 

Conclusie

Heeft de Thule Easyfold 931 mij als fietsendragerscepticus kunnen overtuigen? Het antwoord is volmondig ‘ja’. De drager is makkelijk in gebruik, zeer degelijk uitgevoerd en straalt robuustheid en vertrouwen uit. Ook de praktijktest, waarbij de drager -onbedoeld- flink op de proef is gesteld, stemde mij tevreden. Dat alles heeft dan wel een forse aanschafprijs. Voor ruim 100 euro (internetprijs) minder kan je bij Thule terecht voor de vergelijkbare Europower 915/916 fietsendrager, welke voornamelijk de opvouwbaarheid ontbeert maar verder zo goed als dezelfde eigenschappen heeft. Je kan dus drie dingen doen op het moment dat de aanschafprijs de grootste hobbel is. Hem niet kopen, kiezen voor een ander merk of kiezen voor een goedkoper alternatief binnen de Thule-collectie. Voor mij persoonlijk is duidelijk geworden dat als ik ooit actief gebruik ga maken van een fietsendrager een degelijke drager zoals de geteste Thule Easyfold 931 het segment is waar ik het moet zoeken. De hogere aanschafprijs heb ik er dan graag voor over. Ik vermoed ook dat mensen zoals ik een belangrijk deel van de doelgroep van Thule vormen. Mensen die op zoek zijn naar een bijzonder degelijke en goed geconstrueerde manier van je fiets vervoeren.

Pluspunten:

+ Degelijke, robuuste drager

+ Makkelijk opvouwbaar tot praktisch formaat

+ Geschikt voor grote en zware fietsen met brede banden

+ Fietsen blijven onder zware wegomstandigheden stabiel op de drager

Minpunten:

- Drager relatief duur

- AcuTight knop niet dé (verwachte) oplossing voor carbon frames

 

Met dank aan: Thule Zweden/Nederland en Automotive PR Nederland

Wereldkampioen Wichman & Brückner tekenen bij Radon Bikes

Wereldkampioen Joost Wichman rijdt het komend jaar op fietsen van het Duitse merk Radon. Dat betekent ook dat er een einde komt aan de succesvolle samenwerking met Rose.

Teamgenoot Petrik Brückner, de snelste enduro biker uit Duitsland, gaat met Joost mee naar Radon Samen vormen zijn het Radon Flow Team dressed by Thirty7even.

De focus van Wichman en Brückner komt te liggen op Enduro en Fourcross. Ze doen mee aan de Specialized Sram Enduro Series, de European Enduro Series, de 4X Pro Tour en media evenementen zoals Red Bull Wide Open. Daarnaast zijn ze te vinden op de belangrijkste bikefestivals en de kampioenschappen.

De overstap van Rose naar Radon komt toch als een verrassing.
Wichman: 'Het waren 2 fantastische jaren waarin we heel wat bereikt hebben. Geweldige prestaties en veel media aandacht. Maar de meningen over de toekomst van het team liepen uiteen. Vandaar dat we hebben gekozen voor een nieuwe uitdaging. We hebben veel geleerd en we willen Rose dan ook bedanken voor de prettige samenwerking, maar zoals gezegd het is tijd voor een nieuwe uitdaging!"

Het Radon Flow Team dressed by Thirty7even wordt ondersteund door:
Magura the passion people, Thirty7even kleding, BBB all about sports, SRAM, Truvativ, SR Suntour, F'iz'ik, Carbocage, DT Swiss, Continental, ixs, RSP & Phidra

The team is te volgen op www.facebook.com/flowmountainbiketeam

foto credits: Irmo Keizer, Rick Schuber & Radon

Stem nu op jouw favoriete mountainbiker en
maak kans op mooie MTB Goodies

Jij kiest dit jaar mee met de beste mountainbikers van 2013. Als je nu je stem uitbrengt, maak je bovendien kans op leuke MTB Goodies! Je hoeft alleen maar te stemmen. Stemmen dus!

Samen met de Stichting Mountainbike Platform organiseert Mountainbike.nl dit jaar deze award. In deze Stichting zitten onder andere de eerste Olympisch Kampioen Mountainbike ooit Bart Brentjens, Leo van Zeeland, voormalig KNWU bondscoach en momenteel coach van het Giant Pro XC Team en ex-internationaal mountainbiker Jan Weevers.
Meer info over de awards en grote foto's van de prijzen die jij met je stem kan winnen... onder de poll.
 

--- Bedankt voor je stem! Stemmen is niet meer mogelijk. Zondag worden de winnende renners bekend gemaakt. ---


Meer over de MTB Awards, genomineerden & prijzen

Sinds 2007 worden aan het einde van het mountainbike seizoen de beste Nederlandse mountainbikers geëerd met de uitreiking van de Mountainbike Awards. Een initiatief dat destijds in het leven is geroepen door de ‘Club van 5’, een reflectiegroep die zich sterk maakt voor de ontwikkeling van het mountainbiken in Nederland.

Het initiatief van de ‘Club van 5’ wordt vanaf dit jaar geadopteerd én overgenomen door de in 2013 opgerichte ‘Stichting Mountainbike Platform’. Deze stichting is voortgekomen uit de ‘Club van 5’ en heeft als doelstelling het behartigen van de belangen van de Nederlandse mountainbikesport. Stichting Mountainbike Platform organiseert vanaf 2013 jaarlijks de verkiezing van de Mountainbike Awards.

In deze Stichting zitten onder andere de eerste Olympisch Kampioen Mountainbike ooit Bart Brentjens, Leo van Zeeland, voormalig KNWU bondscoach en momenteel coach van het Giant Pro XC Team en ex-internationaal mountainbiker Jan Weevers.

Hoe werkt deze poll

Op deze site kan gestemd worden op de beste mountainbikers van 2013. Er kan gekozen worden uit drie genomineerden per categorie. Er zijn vijf categorieën: Talent Dames (16-22 jaar oud), Talent Heren (16-22 jaar oud), Elite Dames, Elite Heren en Gravity (Downhill, Freeride, Enduro, Four-cross, Trial). Degenen die de poll invullen maken kans op mooie prijzen. Naast de uitkomst van deze poll is er een jury die mede bepaald wie de winnaars worden. Op zondag 1 december worden de Mountainbike Awards 2013 uitgereikt aan de winnaars.

(c) Foto’s renners zijn gemaakt door: Irmo Keizer, Enduro-MTB.com, Armin M. Kuestenbrueck, Charles Robertson, MPL Specialized MTB Team, Trialpix.nl, Marius Maasewerd. Noot: niet alle fotografen zijn bekend.

Deze prijzen worden verloot (foto's onderaan de pagina!)

Fi'zi:k Thar 29" MTB
Vaude Hyper air 14 + 3
Maxxis 29” bandenset
Muc Off Bike Care Essentials Kit
Lezyne Dirt Floor Drive
Tacx bidonhouder
SRAM X9 10-speed trigger shifters & derailleur
Schwalbe 29” bandenset
Thule ProRide 951 dakdrager
Endura Baggy
Boeshield T-9 vloeibaar, een spray en een mini
Supacaz Glow in the Dark Grizips MTB handvatten
BBB Adapt sportbril
Bontrager Specter XR MTB helm
Joe's Super Sealant
Cube AMS 11 Teamline Backpack

Genomineerden en hun belangrijkste uitslagen

WB: Wereldbeker Beker
WK: Wereld Kampioenschap
EK: Europese Kampioenschap
NK: Nederlands Kampioenschap
U23/Elite: Elite renner, jonger dan 23 jaar

Elite Dames

Marianne Vos, Rabobank/ Liv Giant Team, 26 jaar
11e WB Albstadt
23e WB Vallnord
48e UCI  Ranking
1e Cyprus Afxentia  (SHC stage race)

Anne Terpstra, Superior Brentjens MTB Racing Team, 22 jaar (U23/Elite)
5e WB Val di Sole, U23
9e WB Nove Mesto, U23
9e WB Albstadt, U23
8e EK, U23
17e WK, U23
43e UCI Ranking, U23
1e NK, Elite

Laura Turpijn, SBJ Bike Team, 35 jaar
60e WB Alstadt
88e UCI Ranking
3e Cape Epic (SHC stage race)
5e NK

Elite Heren

Michiel van der Heijden, Giant Pro XC Team, 21 jaar (U23/Elite)
3e  WK, U23
4e EK, U23
3e Eindstand WB, U23
29e UCI Ranking, Elite
1e NK, Elite

Rudi van Houts, Multivan Merida Biking Team, 29 jaar
9e WB Val di Sole
13e WB Albstadt
12e EK
14e UCI Ranking
2e NK
4e Cape Epic

Henk Jaap Moorlag, Giant Pro XC Team, 23 jaar
14e WB Albstadt
15e WB Nove Mesto
45e UCI Ranking
5e NK

Talent dames 16-22 jaar

Annemarie Worst, Giant Dealerteam,18 jaar (junior Vrouw)
7e WB Val di Sole
11e WB Albstadt
8e EK
20e WK
20e UCI Junior Women Ranking
2e NK
1e Topcompetitie eindstand

Marlo Koevoet, MPL Specialized Team, 17 jaar (junior Vrouw)
11e WB Hafjell
11e WB Val di Sole
23e UCI Junior Women Ranking
1e NK
5e Topcompetitie eindstand

Annefleur Kalvenhaar, Giant Dealerteam, 19 jaar (U23/Elite)
13e WB Nove Mesto, U23
21ste WB Albstadt, U23
110e UCI Ranking, Elite
2e NK, Elite
1e Topcompetitie eindstand, Elite

Talent heren 16-22 jaar

Milan Vader, Team TROI MTB, 17 jaar (Junior Man)
15e WB Val di Sole
9e EK
41e UCI Junioren Ranking
1e NK
9e Topcompetitie eindstand

Kjell van den Boogert, Cube-Nutswerk Team, 18 jaar (Junior Man)
9e WB Albstadt
13e WK
46e UCI Junioren Ranking
4e NK
2e Topcompetitie eindstand

Jesper Slik, Giant Dealerteam,19 jaar (U23/Elite)
421e UCI Ranking
1e NK, U23
13e Topcompetitie eindstand, Elite

Gravity

Anneke Beerten, Specialized Racing Team, 31 jaar (Four-cross, Enduro)
4e WK Four-cross
4X Pro Tour: 4e Leogang, 5e Fort William
6e UCI Four-cross Ranking
Enduro World Series: 3e Val Allos, 3e Winter Park, 4e Whistler

Joost Wichman, Rose Vaujany Gravity MTB Team, 35 jaar (Four-cross)
1e WK Four-cross
4X Pro Tour: 3e Jablonec nad Nisou
4e UCI Four-cross Ranking

Rick Koekoek, Ricco Bikes/Rose, 27 jaar (Trial, 20 inch)
3e WB Trial Eindstand
12e WK Trial
3e EK Trial
3e UCI Trial Ranking

Onderstaande prijzen worden onder de stemmers verloot

Klik op de foto voor de vergroting.

Wichman wereldkampioen 4X

Foto: Rose Vaujany / Irmo Keizer

Het enige wat nog ontbrak in de 4X carriere van Joost Wichman was de wereldtitel, maar die lege plek in de prijzenkast heeft de renner van het Rose Vaujany team dit weekend in het Oostenrijkse Leogang ook weten te vullen.

In de finale moest de 35 jarige Wichman het opnemen tegen de Tsjechen Tomas Slavik en Michael Mechura en de Fransman Quentin Derbier. Nadat de Tsjechen elkaar al in de eerste bocht uitschakelden nam de jonge Derbier de leiding, met Wichman in de achtervolging. Door met name de sprongen laag te houden wist Wichman steeds dichterbij te komen en Derbier in de laatste kombocht binnendoor in te halen. In de rock section leek Mechura nog even langszij te komen, maar op de finish was het Wichman die het goud opeiste.

Naast Wichman wist ook regerend wereldkampioen Anneke Beerten de finale te bereiken, waarin ze het op moest nemen tegen Céline Gros, Katy Curd en Caroline Buchanan. Helaas was het uiteindelijk resultaat voor Beerten minder bevredigend dan voor Wichman. Tijdens een intense strijd met Curd landde Beerten te kort op een van de dubbels, waarna ze in een harde crash haar voorwiel compleet verbrijzelde. Gelukkig voor haar kon ze gewoon opstaan om met de fiets in de handen alsnog richting de finish te rennen. Daar was het de Australische wereldkampioene BMX Buchanan die voor de Britse Curd en de Franse Gros ook de wereldtitel 4X op haar naam zette.

Kijk hier voor de hoogtepunten op Redbull.com

En hier voor de reportage van de NOS

Review Decathlon FRC Bescherming

Decathlon FRC-Protectie,
Knie- en elleboogbescherming voor Endurotochten en Freeriders
 


              
FRC knie- en elleboogbescherming
 
Zoals je al vaker hebt kunnen lezen:"Enduro is Hot". 
Net zo Hot als All-Mountain en Freeriden.
B-Twin, het huismerk van Decathlon, speelt hier ook op in en lanceerde dit jaar hun
nieuwe Freeride-Protection-lijn.
Elleboog- en kniebeschermers, een full face helm en extra zwaar uitgevoerde
handschoenen.
 
De elleboog- en kniebescherming heb ik bij een aantal Endurotochten en tijdens een
bikevakantie in Oostenrijk en Zwitserland getest.
 
Er is keuze uit 4 maten, XS/S/M/L.
De bescherming trek je vrij snel aan door je arm of been door een lycra pijpje heen te
steken. Dan trek je 3 klitteband strips aan en je bent klaar om te vertrekken. Althans, bij de
onderste 2 strips. De bovenste strip moet over een losse flap worden gedaan en de strip
heeft nogal eens de neiging om daar onder te schieten zodat je het weer overnieuw moet
doen. Een extra lusje die de strip door de flap heen geleidt zou deze dingen toch nog net iets
makkelijker maken. Maar als het eenmaal zit heb je er weinig omkijken naar.
 
Verder zit de bescherming goed maar is bij de eerste tocht niet erg soepel. Het
absorberende schuim moet zich nog wat zetten maar je merkt in de loop van de dag dat het
 steeds prettiger meewerkt.
 
Tijdens het downhillen valt me op dat de kniebeschermer perfect blijft zitten maar dat hij bij
de ellebogen toch nog zo nu en dan naar beneden drijgt te zakken. De oorzaak hiervan is
dus de derde klitteband strip die onder het flapje trilt.
De bewegingsvrijheid is met deze hardshell enigzins beperkt. De zwaar uitgevoerde kunsstof
schaal vervormt amper en bergop fietsen is dan ook niet prettig. Maar dat is het zowiezo
met een downhillbike.
 
 

 
 
Voordeel is wel dat het heel wat kan hebben. Een paar gesimuleerde steentesten maakten
wel wat diepe krassen in de schaal maar de armen en benen merkten er weinig van. En ik
kan je garanderen dat mijn bike collega niet zuinig met mij om ging.
De kleur wit is ook door en door. Dus geen laklaagje wat afbladderd na een valpartij maar
gewoon netjes wit onder de krassen.
 
De bescherming voldoet prima voor het redelijk zware werk maar een geleider voor de
bovenste klittebandbevestiging zouden dit product helemaal af maken.
 
De knie/scheenbeschermer kost € 29,95.
De elleboogbeschermer kost € 35,95.
Beide zijn verkrijgbaar in de maten XS/S/M/L.
 
Deze producten zijn te koop op btwin.com, in de winkel B'TWIN village in Lille en in de Decathlon-winkels Best, Amsterdam en Heerlen.
 
 
      

4X Pro Tour #1

Datum: 
vrijdag 03 mei 2013 t/m zaterdag 04 mei 2013
Categorie: 
Discipline: 
Locatie: 
Szczawno-Zdrój
Polen

Er zijn nog geen reacties op dit item

Login of registreer om te kunnen reageren

Rudi van Houts mountainbiker van het jaar 2012

Uden – Donderdag 27 december zijn in het Fitland Hotel in Uden de mountainbikers van het jaar 2012 bekend gemaakt. Deze verkiezing is een initiatief van de Club van 5 - een reflectiegroep die zich sterk maakt voor de mountainbikesport in Nederland - in samenwerking met het tijdschrift Wieler Magazine.

Bij de mannen kreeg Rudi van Houts de titel mountainbiker van het jaar 2012. Van Houts was de enige Nederlandse mountainbiker op de Olympische Spelen in London en werd 17de. Ook behaalde van Houts een zesde plaats tijdens het EK in Moskou en werd 12de op het Wereld Kampioenschap in Saalfelden (Oostenrijk).

Bij de vrouwen ging de prijs naar Laura Turpijn.  Turpijn werd in 2012 Nederlands kampioen cross country en marathon.

Het mountainbike talent bij de mannen is Michiel van der Heijden. Hij won dit jaar de Wereld Beker bij de Beloften en werd tweede  bij het EK en tweede bij het WK. Van der Heijden behaalde ook de Nederlandse titel bij de beloften.

Anne Terpstra kreeg de titiel  mountainbike talent bij de vrouwen. In de categorie beloften werd zij derde op het EK in Moskou en 7de op WK in Saalfelden.

Voor de snelheids- en behendigheidsnummers werd de Gravity Award uitgereikt aan Anneke Beerten. Beerten werd in 2012 Wereld Kampioene 4-Cross in Oostenrijk. Tevens won zij het eindklassement van de 4-Cross Pro Tour 2012
 

Pagina's