Afkorting: 
XCO

Van de Kruisweg pakt opnieuw winst op ’t Loo

Zaterdag, 5 januari 2013, heeft Raymond van de Kruisweg weer laten zien dat hij niet te verslaan is op dit moment in de Rabobank  ATB- en Veldritcompetitie op Sportpark Stuivezand op ’t Loo, vanaf de start nam hij voorsprong om deze per ronde verder uit te breiden, en zo gemakkelijk naar de winst te rijden.

Om de plaatsen twee en drie werd nog wel strijd geleverd maar Nils ten Brinke pakte de tweede plaats voor Rick Oosterlaar, die als laatste was gestart.
Bij de 35 plus ging de winst ook weer naar Dick Kinket voor Jan van Riesen en Sjaak Veldhoen.
Bij de jeugd was ook dit keer weer een mooie opkomst met 46 coureurs in 4 categorieën.

Sem Hardlooper pakte de winst bij de aller jongsten, 5 t/m 7 jaar
Brian de Vries werd winnaar in de categorie 8 t/m 10 jaar
Tom van Riesen was de rapste bij de 11 en 12 jarigen
Bij de 13 t/m 15 jarigen was na een felle strijd Auke Jans de snelste voor Peter Kelderman.

Kortom het was weer een mooie middag met veel mooie wedstrijd momenten.
Volgende wedstrijd is vrijdag 11 januari 2013 om 18.00 uur. Dan word gestreden om de finale van de open clubkampioenschappen. Complete uitslagen en tussenstanden zijn te vinden op www.atb-vereniging-oldebroek.nl   

Kalender

meer

Rudi van Houts mountainbiker van het jaar 2012

Uden – Donderdag 27 december zijn in het Fitland Hotel in Uden de mountainbikers van het jaar 2012 bekend gemaakt. Deze verkiezing is een initiatief van de Club van 5 - een reflectiegroep die zich sterk maakt voor de mountainbikesport in Nederland - in samenwerking met het tijdschrift Wieler Magazine.

Bij de mannen kreeg Rudi van Houts de titel mountainbiker van het jaar 2012. Van Houts was de enige Nederlandse mountainbiker op de Olympische Spelen in London en werd 17de. Ook behaalde van Houts een zesde plaats tijdens het EK in Moskou en werd 12de op het Wereld Kampioenschap in Saalfelden (Oostenrijk).

Bij de vrouwen ging de prijs naar Laura Turpijn.  Turpijn werd in 2012 Nederlands kampioen cross country en marathon.

Het mountainbike talent bij de mannen is Michiel van der Heijden. Hij won dit jaar de Wereld Beker bij de Beloften en werd tweede  bij het EK en tweede bij het WK. Van der Heijden behaalde ook de Nederlandse titel bij de beloften.

Anne Terpstra kreeg de titiel  mountainbike talent bij de vrouwen. In de categorie beloften werd zij derde op het EK in Moskou en 7de op WK in Saalfelden.

Voor de snelheids- en behendigheidsnummers werd de Gravity Award uitgereikt aan Anneke Beerten. Beerten werd in 2012 Wereld Kampioene 4-Cross in Oostenrijk. Tevens won zij het eindklassement van de 4-Cross Pro Tour 2012
 

Kalender

meer

Alkemaroute te Petten

Op zaterdag 19 januari wordt in en rond Petten (NH) onder de naam ‘Alkemaroute’ de 13e ATB-mountainbiketocht van ATB-Veldtoertochten Noord-Holland gehouden.

  • Organisatie: HRTC DOK Den Helder.
  • Startplaats: Sportvereniging ‘Petten’ Sportweg 5 te Petten
  • Inschrijven: vanaf 08.00 uur. Geen voorinschrijving
  • Starten tussen 09.00 tot 10.00 uur.
  • Route: 35 gepijlde kilometers door de duinen rond Petten, strand en Callantsoog/Abbestee.  Abbestee: koek-en-zopie
  • Finish: vv Petten.  
  • Fietshelm verplicht.
  • Kosten:  NTFU/KNWU op vertoon pasje: € 3,- Zonder: € 5,- Jeugd (8-12) € 2,- mits begeleid door een volwassene.

Petten is te bereiken vanaf de N9 (Alkmaar-Den Helder) bij Burgervlotbrug.

Een veldtoertocht is een recreatieve fietstocht over een traject dat voor het grootste deel onverhard is. Aanbevolen fiets: mountainbike.

Een comité van zes Noord-Hollandse toerfietsclubs - Le Champion, HRTC DOK, Omnisport, Alcmaria Victrix, Wielersport Texel en TC Wevershoorf, organiseert elke winter een zestiental veldtoertochten door de hele provincie inclusief Texel.

Bij deelname aan acht tochten heeft men recht op de gratis trofee en deelname in een gratis loterij. Hoofdprijs: mountainbike. Vraag naar de stempelverzamelkaart aan de start.

Informatie ‘Petten’: Wim Erkelens Cooke op 06 3437 7209 / e-mail: waecurfan@hotmail.com Zie ook  www.hrtcdok.nl
 

Kalender

meer

Merida Presscamp 2012: Big Ninety-Nine en One-Sixty

Al meer dan tien jaar organiseert Merida halverwege februari een presscamp om het team en de nieuwe teambikes voor het komende seizoen aan de wereldpers voor te stellen. En zoals gebruikelijk was het ook dit jaar weer op Mallorca. Je weet wel, dat eiland voor de Spaanse kust waar je in februari altijd al in je korte broek in het zonnetje kunt fietsen. Alleen niet dit jaar. De kou die heel Europa een tijd lang in zijn greep hield had ook Mallorca bereikt, en in plaats van in de zon waren we dit jaar de nieuwe bikes aan het testen in de sneeuw. Desondanks, of misschien juist wel daardoor, was het weer een memorabel weekend, met als hoogtepunt het testen met het prototype van de nieuwe 29 inch full-suspension: de Merida Big Ninety-Nine.

Multivan Merida Biking Team
Traditioneel is de kick-off van het weekend de presentatie van het team. Het Multivan Merida Biking Team gaat komend jaar verder in de samenstelling waarin het vorig seizoen is geëindigd. Het grote verschil met de teampresentatie van vorig jaar is dat onze nationaal kampioen Rudi van Houts dit jaar gewoon weer aanwezig was. Iedereen lijkt de roerige periode aan het begin van het vorige seizoen alweer vergeten te zijn, of spreekt er in ieder geval niet meer over. Verder is het team is al jaren behoorlijk stabiel in de samenstelling, wat volgens teammanager Andreas Rottler één van de factoren is die hebben bijgedragen aan de successen van de afgelopen jaren.
Concreet betekent dit dat het team komend jaar als volgt is samengesteld:

  • José Antonio Hermida Ramos (XC)
  • Gunn-Rita Dahle-Flesja (XC, Marathon)
  • Ralph Näf (XC)
  • Rudi van Houts (XC)
  • Jochen Käß (XC, Marathon)
  • Hannes Genze (Marathon)
  • Andreas Kugler (Marathon)

Voor de cross-country rijders van het team zijn de aankomende olympische spelen grotendeels bepalend voor de seizoensopbouw. Zo zullen zij dit jaar bijvoorbeeld de Cape Epic overslaan omdat deze meerdaagse race door Zuid-Africa gewoonweg te zwaar is om mee te nemen in de voorbereidingen van een olympisch jaar. Ondanks de goede prestaties van het afgelopen seizoen is nog geen van de renners definitief zeker van deelname aan de Spelen, al is dat voor de meesten niet veel meer dan een formaliteit.
Voor Spanje zullen twee renners worden afgevaardigd waarbij het zo goed als zeker is dat Hermida daar één van is. Hetzelfde geldt voor Noorwegen, waar de twee plaatsen zeer waarschijnlijk naar Dahle en Lene Byberg zullen gaan. Van Houts haalde met zijn vijfde plaats op het EK van afgelopen jaar reeds een nominatie binnen, en moet nu nog in een wereldbeker bij de eerste 16 eindigen om vormbehoud te tonen en zijn afvaardiging definitief te maken. Ralph Näf is de enige renner die nog echt strijd zal moeten leveren om uitgezonden te worden naar Londen. Door rugklachten gedwongen zijn seizoen vorig jaar vroegtijdig te beëindigen, en met zware concurrentie van een aantal sterke landgenoten zal de Zwitser goede prestaties in de wereldbeker moeten neerzetten om zijn kwalificatie zeker te stellen.
Aangezien de marathon geen Olympische discipline is zal het seizoen van de renners die zich hier op richten niet veel anders er uit zien dan in andere jaren. De nadruk zal vooral liggen op de meerdaagse wedstrijden als de Cape Epic en de Transalp, wedstrijden waarin in het team in voorgaande jaren al meerdere successen wist te boeken. Daarnaast zullen ook de nationale en internationale marathon kampioenschappen een belangrijke plaats op de kalender innemen.
 
Merida Ninety-Nine
Tijdens het vorige presscamp kregen we al een kleine teaser toen er tijdens de testdag opeens een aluminium prototype uit de bus werd gehaald waar snel een aantal foto’s met Ralph Näf van werden gemaakt. De geruchten gingen toen al even dat Merida bezig was met het ontwikkelen van een nieuwe top-fully, de Merida Ninety-Nine, en we kregen te horen dat deze waarschijnlijk tijdens de wereldbeker in Offenburg geïntroduceerd zou werden. Dit werd uiteindelijk eind augustus tijdens de Eurobike, omdat tot twee maal toe na testen was besloten nog enkele grote wijzigingen in het ontwerp aan te brengen.
De Merida Ninety-Nine borduurt voort op de techniek van de Ninety-Six. Ondanks dat de Ninety-Six in vele opzichten een zeer succesvol ontwerp was, bleek het veersysteem met name in de 16 inch versie niet volledig tot zijn recht te komen. Dit lijkt voor ons lange Nederlanders misschien een kleinigheid, maar in afzetmarkten als Zuid-Europa en Azië was dit wel degelijk een heikel punt. In de Ninety-Nine heeft Merida dit opgelost door te positie van de demper te verplaatsen van de boven- naar de onderbuis. Door de demper verticaal te plaatsen en het montagepunt op het frame voor de bottom bracket en omhoog te verplaatsen is een veersysteem ontstaan dat in alle frame maten hetzelfde veergedrag vertoont. Daarnaast heeft men door het combineren van het scharnierpunt van de achterbrug met het montagepunt van de demper ook nog eens wat gewicht kunnen besparen, een concept dat Merida “Co-Pivot” gedoopt heeft.
Een aantal andere grote veranderingen zijn terug te vinden in de achterbrug. Door de staande vork door te laten lopen om de zitbuis heen was het mogelijk om de brugverbinding die karakteristiek was voor de achterbrug van de Ninety-Six te laten vervallen, met een veel grotere tyre-clearance tot gevolg. De rocker-link is bevestigd op de zijkanten van de staande achtervork voor extra stijfheid, en de schijfremklauw wordt direct via een post-mount montage op de achtervork gemonteerd waardoor er geen extra adapter meer nodig is. Andere verbeteringen ten opzichte van de Ninety-Six zijn verder de deels interne kabelloop en het tapered 1,5 - 1 1/8 balhoofd. Daarnaast is men na het experimenteren met verschillende bracket hoogtes en balhoofd hoeken uitgekomen op een geometrie die geschikt is voor zowel 100mm als 120mm vorken. Leuk weetje is nog dat de uiteindelijke veerweg achter, anders dan dat de naam doet vermoeden, 104 millimeter is. Merida wilde echter graag met de naam dicht bij de legendarische voorganger blijven, en waarschijnlijk ook naamsverwarring met bikes als de One-Forty vermijden.
 
Merida Big Ninety-Nine Prototype
Bij de introductie van de Ninety-Nine merkten veel mensen al op dat het veersysteem behalve efficiënter ook vooral beter geschikt was om toegepast te worden met grotere wieln. Het was dan ook geen verrassing dat Merida tijdens het presscamp een prototype van een 29 inch full-suspension ten toon spreidde, de Merida Big Ninety-Nine. Wat wel een verrassing was, was dat er meerder prototypes in verschillende afmontages tot onze beschikking stonden om uitgebreid aan te tand te voelen en feedback op te geven.
De Merida Big Ninety-Nine is inderdaad in de meeste opzichten een Ninety-Nine met grotere wielen. Een opvallend verschil echter is dat bij de Big Ninety-Nine weer geen gebruik wordt gemaakt van het Co-Pivot concept. Door het scharnierpunt voor de bottom bracket te plaatsen zou in het geval van de twentyniner een te lange liggende achtervork ontstaan, wat volgens hoofd productontwikkeling Jürgen Falke onwenselijk bleek. Een van de doelstellingen bij de ontwikkeling van de Big Ninety-Nine was verder om zo dicht mogelijk bij de geometrie van de Ninety-Nine te blijven. Om dit te bereiken is een compacter balhoofd gecreëerd door de afstand tussen het onderste en het bovenste lager te verkleinen.
Tijdens het weekend stonden er exemplaren met zowel RockShox en Shimano XT 3x10 als met DT-Swiss en SRAM X0 2x10 voor ons klaar. Qua vering waren beide setups redelijk vergelijkbaar, waarbij de RockShox combinatie misschien nét iets strakker aanvoelde dan de DT-Swiss. Op het gebied van het schakelwerk echter waren de bikes met de SRAM afmontage naar mijn mening duidelijk in het voordeel. Dit was niet persé te wijten aan de XT groep, maar vooral aan het verschil tussen de dubbel en de triple voorbladen. Tijdens de presentatie over de Ninety-Nine was al aangegeven dat bij de ontwikkeling specifiek rekening was gehouden met de dubbel cranksets die tegenwoordig in het XC-race circuit gebruikelijk zijn, en dit was voor mij duidelijk merkbaar tijdens het rijden. Het zal ongetwijfeld ook te maken hebben met persoonlijke voorkeur, maar bij de 3x10 was ik steeds op zoek naar de juiste versnelling, waar de 2x10 heel natuurlijk aanvoelde.
Bottom-line is dat Merida met de Big Ninety-Nine best wel eens een succesnummer in huis zou kunnen hebben. De fiets rolt in alle omstandigheden gewoon ontzettend makkelijk. Gekscherend noemden we het al een ideale fotografenfiets: in tegenstelling tot de andere modellen had je op de Big Ninety-Nine tijdens het fietsen nagenoeg geen erg in de ruim tien kilo aan foto apparatuur op je rug. Het prototype waar we op reden was ruim 12 kilo, maar je had op geen enkel moment het gevoel met een zware fiets op pad te zijn. Wanneer het uiteindelijke carbon productiemodel straks echter zo’n twee kilo lichter is denk ik dat je zeker zult merken dat je een strakke, lichte fiets onder je kont hebt die met gemak overal overheen gaat.
 
Merida One-Sixty
Dat Enduro populair is, is ook Merida niet ontgaan. Om ook in dit segment te kunnen voorzien wordt het komende jaar de One-Sixty op de markt gebracht. In het verleden zou deze bike waarschijnlijk onder de UMF vlag zijn uitgebracht, maar vanaf komend jaar zullen alle free-ride, enduro en dirt gerichte fietsen gewoon weer onder de Merida naam verkocht worden. De One-Sixty maakt aan de achterkant gebruik van een 160mm veersysteem met virtual pivot point, en hoewel er subtiele verschillen zijn met het gepatenteerde VPP systeem van Santacruz zou deze laatste wel eens “not amused” kunnen zijn... De 3000 versie die tot onze beschikking stond was afgemonteerd met SRAM X0 met Truvativ chainguide, en zal naast de Fox Float demper en Fox 36 vork standaard geleverd worden met RockShox Reverb verstelbare zadelpen.

 

Er zijn nog geen reacties op dit item

Login of registreer om te kunnen reageren

Kalender

meer

[Report] Backcountry trip met Trailaddiction

Na een aantal zelf georganiseerde trips naar de Alpen besloten we het eens anders aan te pakken. Het heeft absoluut wat om je eigen pad(en) te zoeken maar dat kost ook de nodige voorbereiding en laat tijd voor ons nou net een schaars goed zijn de laatste jaren... We doen het dus anders en boeken een compleet verzorgde trip van een week met onderdak, voedselvoorziening en gids. Na twee trips naar Oostenrijk wilden we wel weer eens naar de Franse Alpen en omdat we nogal neuzen in buitenlandse blaadjes viel de keuze op Trailaddiction. Deze Britten verzorgen al 10 jaar trips in de omgeving van Les Arcs en doen dat (naar horen zeggen) goed.

Gedrieën, (Yves, DaanJ en ondergetekende) springen we eind juni in de auto voor de lange rit naar de bergen. De zon schijnt, de wegen zijn nog leeg en we arriveren exact op tijd voor het diner. Epic! Na het diner worden de plannen gesmeed, de deelnemers worden ingedeeld in groepen en krijgen een gids toegewezen. Mede als gevolg van wat logistieke rompslomp krijgen de ‘ollanders de eerste dagen een privé gids in de persoon van mede-oprichter en chef-trailfinder Ash.

Ondanks dat er bij deze ‘backcountry’ trip ook af en toe gepeddeld zal moeten worden ligt het accent op afdalen. Op de eerste dag is er ongepland een lokale lift open en in overleg wordt besloten daar gebruik van te maken. We worden even stevig ontgroend en krijgen in een noodtempo trail na trail, de lokale DH track en nog meer trails voor onze wielen. Technisch en steil dus weer even wennen voor ons vlaklanders.

Normaliter wordt er geshutteld met een busje + aanhanger. Wegens het eerder genoemde logistieke probleem (je moet geen benzine in een diesel gooien) hebben wij de beschikking over de auto van de gids + chauffeur. Dit maakt ons een klein en snel groepje en in hoog tempo verkennen we de trails in de omgeving met korte en langere trips. Je rijd dan op trails met namen als ‘trousersnake’, ‘fire engine’ en ‘girlpower’ en die zijn echt allemaal de moeite waard. Veel lastige, krappe singletracks waar je vaak de eerste biker van het seizoen bent maar ook eenvoudiger paden waar de snelheid hoog oploopt. Schouder aan schouder scheuren we met zijn vieren over een baantje met natuurlijke kombochten maar nauwelijks obstakels. Remmen los dus en beneden is het unanieme commentaar een brede grijns, über-Epic!
De dagen verlopen inmiddels volgens een vast ritueel. Opstaan en ontbijten. Fietsen, fietsen, fietsen met twee a drie keer een uplift. Douchen, eten en afsluiten met het nalopen van de fietsen. Geen grote mechanische problemen voor ons, paar lekke banden, een aantal remblokjes, een rem ontlucht
Na de rustdag op woensdag (en die is nodig) sluiten we aan bij een grotere groep met een andere gids. Dat is gezellig maar ook wat trager, hoe groter de groep hoe langer je wacht. De tochten worden langer en we fietsen (en lopen) ook meer omhoog. De afdalingen zijn het echter waard.
Doen of niet doen?

Doen! Omdat je geen saaie/lange stukken hoeft te klimmen om weer op hoogte te komen kun je veel meer interessante trails rijden. Als je die allemaal zelf wilt vinden ben je wel even bezig en zul je veel met kaart en/of GPS in je handen staan. De gidsen hebben indrukwekkend veel local knowledge en kunnen min of meer naar wens routes samenstellen en onderweg aanpassen. Omdat eten en slaapplaats geregeld zijn kun je al je tijd en energie steken in het fietsen. Verder is het leuk en gezellig om na te praten met de andere gasten.

Niet doen? Als je een hekel hebt aan groepen en het moeilijk vind om je een beetje aan te passen is dit uiteraard geen goed idee.
Wat heb je nodig? Een beetje skills en conditie zijn wel een vereiste, natuurlijk houd een gids rekening met de ‘zwakste schakel’ maar je wilt niet continue achteraan hobbelen. Een goede fiets is ook een vereiste en neem ook ‘echte’ banden en remmen mee. Natuurlijk kan dit allemaal ook op een XC HT maar dan moet je wel Hans Rey heten of enorm van (naar beneden) wandelen houden.

NB: Dit is geen 'review'. We waren niet als reporters aanwezig maar als gewone, betalende gasten. We gingen dus om lekker te fietsen en niet om te werken. De gebruikelijke kritische toon ontbreekt dus. Aan het maken van fatsoenlijke foto's hebben we ook niet veel tijd besteed (foto's maken en fietsen gaan slecht samen) dus klik voor een betere indruk van wat je kunt verwachten van een dergelijke trip zeker even op onderstaande link.

Foto's by DaanJ en George. Meer info, foto's en fimpjes vind je oa. hier: http://www.trailaddiction.com

Er zijn nog geen reacties op dit item

Login of registreer om te kunnen reageren

Kalender

meer

Toertocht bossen rondom Hoogerheide: zondag 14 oktober 2012

Op zondag 14 oktober 2012 organiseren wij (Tourclub de Grensrijders uit Ossendrecht) voor de eerste maal onze toertocht door de bossen van Hoogerheide, Huybergen, Putte, Ossendrecht en Calfven. Een zeer gevarieerd parcours op geheel onverhard terrein, waarbij natuurlijk ook het parcours van het NK veldrijden wordt aangedaan.

 

Wanneer: Zondag 14 oktober 2012
Startlocatie: Hoogerheide (Sportlaan 4)
Zwembad de plantage
http://www.zwembaddeplantage.nl/

Afstanden:  25 en 45 kilometer
Inschrijving: 08:30 – 10:30
Kosten:         € 3,50
Organisatie: Tourclub de Grensrijders Ossendrecht
http://www.tcdegrensrijders.nl/

Kalender

meer

ATB toertocht Wouw: 09 december 2012

Op 09 december organiseert RTC De Molenrijders uit Wouw z’n 4e ATB tocht. In verband met diverse wijzigingen in het parcours zijn de routes geheel aangepast ten opzichte van de vorige jaren. Er zullen voor menigeen diverse uitdagingen zitten in het parcours.

Er kan een keuze gemaakt worden uit 4 afstanden nl. 20 km (kidstoer), 31, 47 en 62 km. In de complete route van 62 km. zitten ca. 250 a 300 hoogtemeters. De route leidt u langs de mooie bossen van Bergen op Zoom en Wouwse Plantage. Mocht u meer willen weten over de tocht dan kunt u terecht op onze website www.de-molenrijders.nl

Kalender

meer

Olympische titel 2012 voor Kulhavy. Van Houts zeventiende

Jaroslav Kulhavy heeft de olympische titel veroverd. De Tsjech troefde op Hadleigh Farm Nino Schurter in de eindsprint af. Achter de Zwitser ging het brons naar de Italiaan Marco Aurelio Fontana.

Schurter leidde in de eerste ronde de dans, waarna Kulhavy versnelde. Schurter en Fontana gingen mee en ruim een ronde later sloten ook Jose Antonio Hermida uit Spanje en de Zuid-Afrikaanse Burry Stander even aan, maar zij moesten snel weer lossen.

Het trio aan kop maakte er een spannend slot van. Nadat Fontana met een gebroken zadelpen was afgehaakt in de titelrace, leek Schurter op de technische passages zijn slag te slaan. Kulhavy kroop echter steeds weer in zijn wiel en had in de eindsprint duidelijk de beste benen.

Van Houts zeventiende 

Rudi van Houts, de enige Nederlander in koers, reed na een goede start lang rond de tiende tot veertiende plaats, maar de Brabander werd in de voorlaatste ronde door een lekke band ver teruggeworpen. Van Houts werd uiteindelijk zeventiende, op bijna vier minuten van Kulhavy.

"Het ging helemaal niet zoals ik wilde"keek de 28-jarige mounibiker terug op zijn olympische race. "Een plaats in de topacht had gemoeten, want dat ben ik waard."

Van Houts had aanvankelijk nog wel een plek bij de beste tien in zicht, maar hij verloor in de derde ronde de aansluiting met een groep toen hij een kleine schuiver maakte. "En later liep mijn band ook nog leeg en moest ik extra lucht erbij doen. Ik had gewoon niet de goede benen vandaag." 

Absalon na lekke band kansloos

Voor Julien Absalon, de kampioen van Athene en Peking en ook nu genoemd als kanshebber, was de race snel voorbij. De Fransman reed in de eerste ronde lek en liep een fikse achterstand op. Hij kneep een ronde later in de remmen.

Kalender

meer

Rudi van Houts en Bart Brentjens blikken vooruit op de Olympische mountainbikewedstrijd

Hij heeft er lang op moeten wachten, maar op de laatste dag van de Olympische Spelen in Londen mag mountainbiker Rudi van Houts uit Luyksgestel dan eindelijk laten zien wat hij kan. Ook voor Bart Brentjens uit Schaijk staat er dit weekend veel op het spel: twee mountainbikers uit zijn team komen in actie. http://youtu.be/ceS5Csl1llI

Kalender

meer

Nationale titel Becking en Turpijn

NOS: Hans Becking en Laura Turpijn zijn in Steenwijk Nederlands kampioen geworden op de mountainbike. Becking reed zich bij de heren op drie ronden van de meet los van zijn laatste concurrenten en soleerde naar de zege. Frank Schotman werd tweede, Bas Peters derde.

Becking dankte Bart Brentjes, de manager bij Mike-team. "Nooit luister ik naar adviezen, maar van hem neem ik iets aan. Dat loont." Rudi van Houts, die voor Nederland uitkomt tijdens de Olympische Spelen in Londen, deed niet mee.

Voor Turpijn, die ook in 2011 kampioene werd, was het de vijfde titel in totaal. Ze hield Rozanne Slik en Anne Terpstra achter zich.

Kalender

meer

Pagina's