Afkorting: 
XCO

ATB4Daagse

Datum: 
woensdag 23 juli 2014
Categorie: 
Discipline: 
Afstanden: 
25 50
Locatie: 
Hoogersmilde
Nederland

Ten Tusscher Markenrit

Datum: 
zondag 18 januari 2015
Categorie: 
Discipline: 
Afstanden: 
45 60
Locatie: 
Enschede
Nederland

Roc des Alpes 2014

Voor het 2e jaar presenteert de franse sportorganisatie A.S.O de Roc des Alpes. Als nazaat van de immer bloeiende Roc d’Azur is dit een rijzende ster aan het sportfirmament. Met dit jaar in totaal ca. 4000 deelnemers staat in La Clusaz een familie evenement in een fantastische omgeving.

De Roc staat garant voor vertier voor de hele familie. Dat klinkt heel gezellig (en dat is het ook), maar daarnaast kun je ook stellen dat er voor alle kwaliteiten wel een evenement te vinden is in dit lange Alpenweekend. Of je nu 9 bent, graag hard naar beneden fietst, liever een klein rondje rijdt of juist jezelf tot het uiterste op de proef stelt, alles is te vinden.

Roc Marathon
Jezelf op de proef stellen kun je op veel onderdelen in La Clusaz, of het nu een toertocht is, de roc des Alpes, of de Roc Marathon. De Roc des Alpes is de Alpentegenhanger van de Roc d’Azur, de XC wedstrijd in Frejus. De Roc Marathon spreekt voor zich, toch zit er hier een kleine adder onder het gras. Gezien de locatie is het de organisatie gelukt om een marathon neer te zetten die zo mogelijk nóg zwaarder is dan de editie van 2013! Zowel een enorme technische als een conditionele uitdaging met in 80 km niet minder dan 3500 hoogtemeters gepropt.

De hoogtemeters worden bij elkaar geschraapt door ondermeer twee maal de Col des Aravis te passeren. 30 km van de marathon vind plaats aan de Oostzijde van deze Alpencol, en deze col is ook de grens tussen de twee gezichten van de marathon. Waar de westzijde steevast de drogere kant is, lijkt het dal aan het oosten rondom Giettaz maar niet op te drogen. Het geeft de Marathon een bijzonder tweezijdig karakter.

Klims en afdalingen zijn er in alle vormen te vinden, van lang, steil en technisch, via kort-technisch naar eigenlijk alles wat je kunt verzinnen. Van fietsbaar tot amper loopbaar.

Met een eindtijd van de overwinnaar van 4:45 met hierachter toch aanzienlijke gaten kun je wederom concluderen dat de Alpenversie een gradatie zwaarder is dan de evenknie in Frejus, de Roc d’Azur. De belofte dat er minder loopkilometers te overbruggen zouden zijn is deels ingelost, het gros was met fitte benen zeker te rijden. Met een startklim aan het einde viel dat bijna alle deelnemers tegen, een wisselende klim die bij vlagen de 30% aantikt is op een gegeven moment gewoon net teveel van het goede. Het onderstreept wel dat de Franse evenementen uitermate veelzijdig zijn, en zeker de marathons alhier besparen niet op de technische en fysieke uitdaging van de deelnemers. Zelfs de winnaar Oliver Zurbrügg onderstreepte dat de Fransen steevast trakteren op mooie en moeilijke evenementen.  

Meer
De Roc zou de Roc niet zijn als er niet veel meer te beleven is. Een downhill, diverse toertochten, een „Roc Gourmande“, waarbij naast (vooral naar beneden) fietsen de ravito’s bestaan uit een greep uit de lokale cuisine, en een streetrace, de Roc Ruelles. Sinds een aantal jaar voert de Roc ook een Enduro versie, en die is hier uiteraard ook te vinden.

Ook het weer in deze Franse bergstreek doet weinig onder voor het fijne nazomerweer aan de Côte d’Azur. Natuurlijk is het weer in de bergen grilliger, maar al met al zijn het hele weekend wedstrijden verreden onder wisselende bewolking met nu en dan een zonnetje. Ook het temperatuurverloop tijdens langere wedstrijden kan erg varieren, in een schaduwdal is het nu éénmaal wat frisser dan op een zonnige, kale helling.

Uitdaging
Natuurlijk is er voor de rijders tijdens het evenement een uitdaging, maar voor alles goed en wel van start kan ligt daar ook nog een uitdaging voor de organisatie. Vorig jaar kampte de Roc met een lang doorijlende winter, waarbij op de grotere hoogten die door de wedstrijden werd aangedaan aanzienlijke hoeveelheden sneeuw lagen. 70-80 procent van de paden in bijvoorbeeld de marathon is dan ook volledig nieuw voor de deelnemers. Ook moeten afspraken gemaakt worden met meer dan 100 terrein eigenaren, wat in het eigenzinnige Frankrijk ook alweer een bijzondere uitdaging is.

Doen?
Als je een liefhebber van bergen bent, en een mountainbiker, dan is het evenement absoluut de moeite waard. Afhankelijk van je niveau en discipline kun je altijd wel een evenement vinden dat bij jouw uitdagingsniveau past.

Vanaf Utrecht is het ca. 990 km rijden naar La Clusaz. In de basis een ski-oord zijnde barst het hier van de hotels, maar ook campings zijn er hier in overvloed. Zowel La Clusaz, alsook Thones, Les Saisies en de omgeving van de Beaufortain zijn fantastische bikegebieden die allemaal binnen 45 minuten met de auto te bereiken zijn. Ook hier voor iedereen wat wils, skiliften voor de downhillers, en uitdagende routes voor de meer XC gerichte rijders. Let wel op, in Juni zijn de hogere passen nogal eens onbegaanbaar wegens nog niet weggesmolten sneeuw!

Trek introduceert nieuwe Fuel EX met 27,5 inch

Eén van de best verkochte Trek MTB's, de Fuel EX, wordt nu nog aantrekkelijker met de introductie van de geheel nieuwe collectie met 27.5” wielen.

Met de toenemende populariteit van de 27.5" wielmaat, introduceert Trek een nieuwe Fuel EX collectie met 27.5 wielen, ter aanvulling van de huidige collectie in de grotere wielmaat, de Fuel EX 29. De Fuel EX 29 werd afgelopen jaar met succes geïntroduceerd. Voor de rijders die een speelsere manier van rijden zoeken, introduceert Trek nu de Fuel EX 27.5. De fiets is uitgerust met de bekende kenmerken van Trek full suspension mountainbikes: ABP, DRCV, Full Floater en EVO.

Ontstaan uit de Formule 1: RE:aktiv
Voor de Fuel EX 27.5, heeft Trek opnieuw haar grenzen verlegd in de mountainbike veringstechnologie met de introductie van RE:aktiv. RE:aktiv, ontstaan uit een partnerschap tussen Trek, FOX en Penske Racing Shocks is een dempingstechnologie die een complete controle levert over zowel kleine hobbels als grote obstakels met de mogelijkheid van een directe reactie van de demper in beiden situaties.

Penske Racing Shocks maakt veersystemen op maat voor autoraceteams. Penske Racing Shocks, de meest populaire veringleverancier voor de Formule 1 teams, concentreert zich in zijn geheel op het leveren van veersystemen op maat aan s ’werelds snelste coureurs. Het is dan ook uniek dat Penske een samenwerking met Trek is aan gegaan op het gebied van de verfijning van de mountainbike-vering. Terwijl Penske en Trek samenwerken aan een beter veerdesign, werd FOX benaderd voor de kennis op het gebied van productie en verfijnde klepprestaties. Het resultaat is een demper die volgens Trek alles kan en die de verwachtingen voor mountainbike-veringen overtreft.

Modellen:
Fuel EX 7 27.5 Adviesverkoopprijs: € 2.299, -
Fuel EX 8 27.5 Adviesverkoopprijs: € 2.599, -
Fuel EX 9 27.5 (RE:aktiv) Adviesverkoopprijs: € 3.799, -
Fuel EX 9.8 27.5 (RE:aktiv) Adviesverkoopprijs: € 4.599, -

Geen groot succes voor elitegroep op EK Mountainbike

Na het eerder behaalde zilver van belofte Michiel van der Heijden en brons van junior Milan Vader is het bij de elitegroep de Nederlanders niet gelukt een podiumplek te bereiken.

Bij de vrouwen eindigde Anne Terpstra bij de Cross Country als 26e op 9.31 van de winnares, nadat ze eerder bij het onderdeel Eliminator als 6e eindigde. De Sloveense Tanja Zakelj heeft in Sankt Wendel de Europese titel mountainbike veroverd. Ze had op het parcours in de Duitse plaats een voorsprong van 18 seconden op haar landgenote Blaza Klemencic. Het brons was voor de Poolse Maja Wloszczowska.

Bij de mannen eindigde Frank Beemer na een val als 35e. Rudi van Houts moest na één ronde opgeven wegens ziekte. Het goud ging naar favoriet Julien Absalon (Frankrijk), het zilver naar Fabian Giger (Zwitserland) en het brons naar Jan Skarnitzl (Tsjechië).

Review Thule Easyfold 931/932

Goed. Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik ben geen fan van fietsdragers. Het is zelfs zo erg dat ik mede door dit feit vervroegd van auto ben gewisseld omdat mijn mountainbikes er niet voldoende vlot in pasten. Wat de reden is dat ik geen fan ben van fietsdragers? Simpel: ik ben ooit een keer getuige geweest van het verliezen van een mountainbike op de snelweg vanaf een fietsendrager en wilde onder geen beding dat dit met mijn bikes ook zou gebeuren. Vandaar de aversie tegen fietsendragers. Vooral om deze inleiding vond ik mezelf bij uitstek geschikt om een fietsdrager te testen op het moment dat de redactie deze aangeboden kreeg voor een test.

Het feit dat Thule een Zweeds merk is kan een aantal dingen betekenen: in elkaar te zetten met een schroevendraaier of inbussleutel, degelijkheid tot in detail of eigenwijs design. Na het uitpakken van de Thule Easyfold 931 (de 13-polige variant) was de conclusie dat alle van deze drie eigenschappen van toepassing waren op deze fietsdrager. Het gebruiksklaar maken van deze drager is een kwestie van een inbussleutel en een schroevendraaier. Als je de drager vastpakt en bekijkt krijg je het gevoel van degelijkheid en de manier waarop de drager is vormgegeven is niet extreem onderscheidend, maar zeker niet alledaags en dan met name door de wijze waarop het vouwgedeelte is vormgegeven. De naam Easyfold doet al twee dingen vermoeden: 1. De drager is opvouwbaar en 2. Het opvouwen gaat gemakkelijk. Ik ben alvast zo vrij om te bevestigen dat er inderdaad sprake is van gemakkelijk opvouwen van de drager.

Om een beeld te krijgen wat voor vlees je in de kuip hebt op het moment dat je iets gaat testen is het raadzaam om te bekijken waar het te testen product staat in het spectrum. In het geval van de Thule Easyfold is er sprake van veel concurrentie. De markt met (opvouwbare) fietsendragers is redelijk verzadigd. De Thule Easyfold 931/932 (het verschil zit ‘m in de 7- of 13-polige stekker) heeft een adviesprijs van € 639,00 , maar als je een beetje slim weet te shoppen op het net kom je uit op een gemiddelde laagste prijs van € 475,00. Dat is nog steeds best stevig als je het afzet tegen de gemiddelde prijs van ongeveer € 300,00 waarvoor je al een knappe fietsendrager kan aanschaffen. De drager zal dus duidelijk meerwaarde moeten hebben om de bovengemiddelde aanschafprijs te rechtvaardigen.

Op basis van de vier -door Thule zelf naar voren gebrachte- voornaamste producteigenschappen lopen we puntsgewijs de praktijk van deze drager na.

1. Nieuwe verbeterde, afneembare framehouders met Thule AcuTight-knoppen met koppelbegrenzer die klikt wanneer de optimale kracht is bereikt.

In de tijd die gezeten heeft tussen het aanleveren van de drager, het testen en het schrijven van deze review is de klem waarmee de fietsen worden vastgezet geëvolueerd van een relatief kleine klembek naar een veel grotere, waarbij de maximale klemkracht gereguleerd wordt door middel van een losbreekmoment in de knop. Thule noemt dit AcuTight en claimt dat de gecontroleerde kracht op het fietsframe de bescherming voor kwetsbare fietsframes verbetert. Dit was één van de redenen dat ik erg verguld was dat Thule mij de AcuTight klem toestuurde, waardoor ik het carbon frame met meer vertrouwen aan de Easyfold overliet. Voordat ik de fiets ging beklemmen met de AcuTight-klem heb ik eerst een test gedaan met een losse carbon buis om te kijken wat er qua vervorming optreedt op het moment dat het maximale aanhaalmoment van de AcuTight is bereikt. De test ‘op het droge’ stemde mij niet gerust. Daar waar ik zelf al lang zou zijn opgehouden met aandraaien, ging de AcuTight nog even door. De losse carbonbuis gaf zichtbare vervorming onder invloed van de steeds groter wordende klemkracht van de AcuTight. Om de zaken niet eenzijdig te benaderen heb ik op meerdere manieren de AcuTight op de proef gesteld en de conclusie getrokken dat het moment niet is ingesteld op de gevoeligheid van carbon frames, maar wel stopt met kracht zetten voordat het carbon zou bezwijken. Meer  ‘foolproof’ dus, maar naar mijn smaak had er wel iets minder klemkracht op mogen zitten vóór het losbreekmoment. Om de omschrijving van Thule nog even aan te halen: De gecontroleerde kracht op het fietsframe verbetert de bescherming voor kwetsbare fietsframes. En daar hebben ze feitelijk gelijk in.

Bovenstaande afbeelding: links de oude frameklem en rechts de nieuwe AcuTight klem.

2. Volledig opvouwbaar voor gemak bij montage, gebruik en opslag

De volledige opvouwbaarheid is gemakkelijk in gebruik, maar bij montage was ik er nog niet zo van overtuigd. Je kan bij montage kiezen uit uitvouwen op het droge of eerst even de beide vleugels op de eerste klikstand zetten. Dit geeft voldoende ruimte om de drager op de trekhaakkogel te manoeuvreren en de hendel over te halen voor de benodigde klembeweging. Het zou muggenziften zijn om dit als minpunt te bestempelen, maar ik vind de gemiddelde niet vouwbare drager praktischer bij de montage op de trekhaak. Bij opslag neemt de drager vrij weinig ruimte in, zal in menig kofferbak passen, maar blijft toch een slordige 18 kilo om aan je arm te hangen. Niet voor iedereen even gemakkelijk tilbaar dus.

3. Het hoge laadvermogen (2x30 kg) maakt vervoer van e‑bikes/Pedelecs mogelijk

Dat de drager een hoog laadvermogen heeft geloof ik direct. Wat ik niet direct geloof is dat dan de drager ook nog als een blok achter de auto blijft hangen als de omstandigheden wat ruiger worden. Een gemiddelde Vinexwijk is vanwege het grote aantal drempels een goede testcase en zo geschiedde. Met twee relatief zware stadsfietsen de proef op de som genomen en een rit gemaakt waar de omstandigheden niet optimaal waren. Het resultaat was redelijk bevredigend. Na een aantal momenten waarop ik dacht de lading te gaan verliezen bleek na inspectie dat de drager slechts minimaal verschoven was. Gezien het moment dat ik onbedoeld op de drager zette en de vervaarlijke slinger van de fietsen achterop vond ik het een grote prestatie dat de drager er nog zo stevig op zat. Er kan wat mij betreft een vinkje achter dit statement. De drager is geschikt voor vervoer van twee zware fietsen.

4. De grote afstand tussen de wielhouders maakt vervoer van robuuste fietsen met een brede wielbasis mogelijk

Onder “robuuste fietsen met een brede wielbasis” kan je in het kader van mountainbikes de aal-mountain, enduro, freeride en downhillbikes verstaan. Door de brede goot en de lange, op de drager bevestigde, klemstrips is het goed mogelijk om de genoemde mountainbikes te bevestigen. Dit maakt de drager bij uitstek geschikt voor een rit naar de Ardennen, het Sauerland, de Alpen en andere oorden die je kan invullen bij de juiste omgeving voor dit soort mountainbikes.

Andere noemenswaardige producteigenschappen

Naast deze vier producteigenschappen zijn er nog een paar aspecten die het benoemen waard zijn. De klemming op de trekhaak is relatief eenvoudig instelbaar. Even de tijd nemen voor het instellen van de gekartelde draaiknop bij de trekhaakkogel levert een beter (lees: vlakker)gepositioneerde drager op. De hevel om de klemming volledig te maken laat zich licht bedienen en kan door middel van een sleutel op slot worden gezet. Bij het plaatsen van twee fietsen moet je vooraf even rekening houden met de stand van de armen die de klemming en afstand regelen. Na het plaatsen van de eerste fiets kan je de arm van de tweede bike relatief makkelijk loskoppelen, om zo te voorkomen dat je moet prutsen om de arm voor de tweede fiets op de goede plek te krijgen. Je kan de tweede arm ook achterwege laten in het geval je maar één fiets op de drager hebt staan. In het geval dat er fietsen op de drager staan en je iets uit de kofferbak moet halen, kan je door middel van een eenvoudige druk met de voet het vlak onder de kentekenplaat de drager loskoppelen en kantelen. Na gebruik weer in de goede positie zetten en een stevige klik geeft aan dat de drager weer vastzit. 

Conclusie

Heeft de Thule Easyfold 931 mij als fietsendragerscepticus kunnen overtuigen? Het antwoord is volmondig ‘ja’. De drager is makkelijk in gebruik, zeer degelijk uitgevoerd en straalt robuustheid en vertrouwen uit. Ook de praktijktest, waarbij de drager -onbedoeld- flink op de proef is gesteld, stemde mij tevreden. Dat alles heeft dan wel een forse aanschafprijs. Voor ruim 100 euro (internetprijs) minder kan je bij Thule terecht voor de vergelijkbare Europower 915/916 fietsendrager, welke voornamelijk de opvouwbaarheid ontbeert maar verder zo goed als dezelfde eigenschappen heeft. Je kan dus drie dingen doen op het moment dat de aanschafprijs de grootste hobbel is. Hem niet kopen, kiezen voor een ander merk of kiezen voor een goedkoper alternatief binnen de Thule-collectie. Voor mij persoonlijk is duidelijk geworden dat als ik ooit actief gebruik ga maken van een fietsendrager een degelijke drager zoals de geteste Thule Easyfold 931 het segment is waar ik het moet zoeken. De hogere aanschafprijs heb ik er dan graag voor over. Ik vermoed ook dat mensen zoals ik een belangrijk deel van de doelgroep van Thule vormen. Mensen die op zoek zijn naar een bijzonder degelijke en goed geconstrueerde manier van je fiets vervoeren.

Pluspunten:

+ Degelijke, robuuste drager

+ Makkelijk opvouwbaar tot praktisch formaat

+ Geschikt voor grote en zware fietsen met brede banden

+ Fietsen blijven onder zware wegomstandigheden stabiel op de drager

Minpunten:

- Drager relatief duur

- AcuTight knop niet dé (verwachte) oplossing voor carbon frames

 

Met dank aan: Thule Zweden/Nederland en Automotive PR Nederland

Wollder Off Road 2014

Datum: 
zaterdag 05 juli 2014
Categorie: 
Discipline: 
Afstanden: 
15 20 25 35 55 75
Locatie: 
Maastricht
Nederland

Hope 40T-REX Ratio Expander

Van Mantel in Arnhem ontvingen we een 40 tands Hope T-Rex Ratio Expander. Tijd dus voor een test en review. Ik rijd met een Shimano cassette en kies dus voor de Shimano variant van de T-Rex. Hope heeft ook een specifieke SRAM variant voor gebruik met een 10 speed 11-36 SRAM cassette (X5/PG-1030, X7/PG-1050 en X9/PG-1070).

Principe
De T-Rex lijkt een reactie op de komst van SRAM XX1. De bedoeling is om aan de voorkant met een single narrow-wide tandwiel te rijden en achter met een 10 speed cassette. Om toch in de buurt te komen van het bereik van een dubbel of SRAM XX1 heeft Hope een 40 tands tandwiel gemaakt voor een 10 speed cassette waarbij de 17t vervangen wordt voor de 40t T-Rex. Het moge duidelijk zijn dat het natuurlijk nooit gelijk is aan het bereik van een dubbel of SRAM XX1 maar het trapt in ieder geval weer lichter dan een 36t.

Installatie
Hope adviseert de T-Rex te gebruiken met een 11-36 10 speed XT cassette van Shimano of een 10 speed 11-36 van SRAM. Een mail naar Hope leert dat het gebruik met een 11-34 cassette nog niet getest is. Eigenwijs als ik ben, probeer ik het dus eerst met een 11-34 XT cassette die ik hier nog heb liggen. Dit blijkt al snel niet verstandig want het werkt gewoon niet goed. Als de ketting op de 34 ligt dan raakt deze de T-Rex waardoor het gebruik van de 34 onder belasting niet werkt. Weer iets geleerd en dus meteen maar een 11-36* monteren. Met de 11-36 totaal geen problemen van aanlopen dus we kunnen op pad. Het kost wel wat meer aandacht om alles goed af te stellen dan normaal maar dat mag de pret niet drukken. Voornamelijk de B-tension schroef is iets om op te letten want je moet ervoor zorgen dat het bovenste derriewieltje niet te ver van de T-Rex af komt te staan maar mag de T-Rex uiteraard ook niet raken. Dit zorgt er uiteindelijk wel voor dat het derriewieltje verder van de 11t af staat dan bij gebruik van een 11-36 cassette zonder T-Rex.

Licht, lichter...
Met aan de voorkant een 30t drop-stop van Wolftooth en een 11-40 aan de voorkant kan ik hier in de buurt geen klimmetje vinden waarbij de 40 echt nodig is. Dan maar van de “officiële” gebaande paden af en gewoon lekker een stukje pionieren zonder de natuur te vernielen uiteraard. Schakelen van en naar de T-Rex verloopt soepel en met de ketting op de T-Rex loopt alles gewoon zoals het moet en bijzonder licht. Je merkt wel dat door het verwijderen van de 17 het schakelen van de 15 meteen naar de 19 gaat en dat het verschil dus wel erg groot is maar het werkt wel gewoon.

Conclusie
Leermoment voor mezelf is dat ik me in het vervolg beter kan houden aan de instructies van de fabrikant. Ik vrees echter dat ik gewoon lekker eigenwijs blijf. Is de aanschaf van een T-Rex aan te raden? Technisch gezien werkt het gewoon goed. Het verschil tussen 15 en 19 is door het verwijderen van de 17 wel erg groot. Hier moet je dus rekening mee houden bij aanschaf van de T-Rex. Daarnaast moet je vóór de aanschaf wel duidelijk voor ogen hebben waar je gaat rijden om te kijken of de T-Rex daadwerkelijk van meerwaarde kan zijn voor je fiets. Dit laatste geldt eigenlijk wel vaker. Als je echter gewoon toe bent aan iets nieuws en je zoekt iets moois dan is de aanschaf van de T-Rex wel te verdedigen. Dit is echter al snel het geval als je iets van Hope koopt maar dat is slechts mijn persoonlijke mening. De T-Rex is trouwens verkrijgbaar in zilver, zwart en goud dus je hoeft niet met zo’n gouden bling bling exemplaar rond te fietsen [;-)] .

Aanbieding
Op het moment van schrijven van deze review is de T-Rex in de aanbieding bij Mantel voor €64,95 in de plaats van de gebruikelijke €79,90. Verzenden bij Mantel is vanaf €75,- gratis dus het is slim om er meten maar iets bij te bestellen om de verzendkosten ad € 4,95 te besparen.

http://www.mantel.com/cassettes-kettingen-overzicht&brand%5B%5D=281

Annefleur Kalvenhaar 17e op EK MTB

Annefleur Kalvenhaar is op het Europees kampioenschap mountainbike bij de beloften-vrouwen als zeventiende geeindigd. De renster uit Wierden zag in Sankt Wendel Pauline Ferrand Prevot de titel veroveren.

De Française van Rabobank-Liv/Giant won na anderhalf uur koers met een verschil van elf seconden voor de Zwitserse favoriete Jolanda Neff. De Duitse Helen Grobert won het brons in het kampioenschap voor mountainbikesters tot 23 jaar. Annefleur Kalvenhaar was de enige Nederlandse vertegenwoordigster bij de beloftenkoers.

Podiumplekken voor Van der Heijden en Vader bij EK MTB

Michiel van der Heijden heeft bij het Europees Kampioenschap Mountainbike in de Duitse plaats Sankt Wendel een zilveren medaille behaald op het Olympische onderdeel cross country (XCO). De 22-jarige Nederlander moest alleen de Fransman Jordan Sarrou voor zich dulden. Bij de junioren was Milan Vader goed voor een bronzen medaille.

Van der Heijden was bij de start direct goed vertrokken. Gedurende de vijf rondes die volgden liet hij zich voortdurend voorin het veld zien. Na ruim 35 kilometer door het Duitse bos moest Van der Heijden slechts veertien seconden toegeven op Sarrou. De bronzen medaille werd omgehangen bij de Belg Bart de Vocht.

In aanloop naar het Europees Kampioenschap maakte Van der Heijden al een sterke indruk. Dit seizoen pakte hij al een keer een wereldbekerzege en vorige week nog eindigde hij als tweede. Van der Heijden reageerde gematigd op zijn prestatie. “Opnieuw een tweede plek houdt me scherp, maar het wordt wel vervelend. Toch ben ik zeker tevreden.”

Milan Vader
Eerder op de dag stond ook Milan Vader op het podium. De 18-jarige Zeeuw eindigde bij de junioren op hetzelfde onderdeel als derde. Na vier rondes van 7,3 kilometer zag Vader alleen winnaar Simon Andreassen (Denemarken) en zilveren medaille winnaar Luca Schwarzbauer (Duitsland) voor zich eindigen. “Ik heb hier hard voor gewerkt. Het geeft me veel zelfvertrouwen richting het WK in september”, aldus Vader.

Roel van der Stegen, die dit jaar voor het eerst uitkomt bij de junioren, eindigde als 21ste.

Kalvenhaar en Koevoet
Ook de vrouwen onder 23 jaar kwamen vandaag in actie. Annefleur Kalvenhaar behaalde de 17e plek. De podiumplekken gingen naar Pauline Ferrand Prevot (Frankrijk), Jolande Neff (Zwitserland) en Helen Grobert (Duitsland). Marlo Koevoet behaalde bij de junioren de 16e plaats. Het podium kleurde geheel Zwitsers met Alessandra Keller (goud), Nicole Koller (zilver) en Sina Frei (brons).

Elite
Morgen komen de elite vrouwen en elite mannen nog in actie tijdens het Europees Kampioenschap in Duitsland. Voor Nederland komen Rudi van Houts, Frank Breemer en Anne Terpstra nog in actie.
 

Pagina's